Het wachten is in dit jaargetijde altijd op een zonnige dag om er weer eens met de camera op uit te trekken. En voor deze vrijdag was er mooi weer beloofd, maar dat kwam er alleen niet. Er hing een tamelijk dikke mist en er was dus beperkt zicht. Maar intussen hadden we de jas al aan, de camera al uit de mottenballen gehaald, zodat op hoop van zegen het uitstapje naar het NDSM-terrein toch werd aangevangen. En de hoop van zegen bleek waarheid te worden. Al op de boot trok de mist geleidelijk op en dienden zich zelfs ideale omstandigheden aan. Want bij een wat heiige lucht worden de perspectieven beter: een vage achtergrond en een scherpere voorgrond. Een waar is dat nog beter zichtbaar dan tijdens het boottochtje over het IJ onderweg naar NDSM: de langsvarende boten op de voorgrond met de hoogbouw en haveninstallaties rond het NDSM-terrein op de achtergrond. En eenmaal bij het NDSM bleek dat er, ondanks dat ik er vaker ben geweest, steeds meer, ook nieuwe dingen zijn te zien. Er begint een scheiding tussen de westelijke en oostelijke kant van het terrein te ontstaan. Richting het westen is er vooral de nieuwbouw appartementen, bedrijfjes en alles wat daar bij hoort. Richting het oosten is er vooral de nadruk op wat er ooit was. Dat oosten komt later aan de beurt, maar de fotoserie over de westelijke kant staat op:
