Op de allerlaatste dag in Bangkok is de Wat Arun nog bezocht, door sommigen beschouwd als de mooiste tempel van de stad. Dat zal vast te danken zijn aan de fraaie ligging aan de rivier en de prachtige zonsondergangen die je er kunt zien. Eigenlijk is het geen tempel, maar eerder wat je een ‘stupa’ zou kunnen noemen. Je kunt er dus niet in. Wel kon je er vroeger via een steile trap naar boven, maar die trap hadden ze afgesloten, wat me wel zo veilig leek. De tempel is helemaal bedekt met kleurige bloem-mozaïeken van gebroken stukjes Chinees porselein. Dat kwam van schepen, die tonnen oud porselein weggooiden, waarmee deze tempel is gedecoreerd.
De tempel ligt aan de overkant van de rivier, dus je moet er met de boot heen. Een alleraardigst tochtje, weten we inmiddels uit ervaring. De locatie blijkt vooral in trek voor foto-shoots. Je kunt er traditionele kleding huren en je door professionele fotografen laten fotograferen, wat in die kostuums ongetwijfeld prachtige foto’s oplevert met een fraaie achtergrond van de tempel, het bloem-mozaïek en het uitzicht over de rivier en de skyline van de stad. Wij doen het zonder kostuums, maar ook dan blijkt de tempel bijzonder fotogeniek. Met deze tempel en nog een laatste wandeling terug naar het hotel nemen we met enige weemoed afscheid van deze prachtige en vooral sfeervolle stad. De tempel en nog wat laatste indrukken staan op:
Dagboek van een camera 