Karlovasi is een van de grotere plaatsen op het eiland, maar wat betreft toerisme is de plaats van weinig belang. In de toeristische gidsjes vind je dan ook nauwelijks bezienswaardigheden in de stad. Gewezen wordt wel op enkele watervallen, maar die liggen ver buiten de stad. Verder nog op een tweetal stranden, maar die zijn met de auto niet bereikbaar. Wel te voet, maar dan ben je (heen en weer) uren onderweg. Misschien is de stad ooit van enige importantie geweest, maar nu heeft de plaats zelfs trekjes van vergane glorie. Dat is niet alleen te zien aan het bijna ingestorte industriële erfgoed, maar ook aan de niet meer in gebruik zijnde en vervallen horecagelegenheden. Desondanks wordt dat alles niet afgebroken, maar blijft gewoon staan en niemand die zich eraan stoort.
Karlovasi heeft wél een bloeiende scheepswerf-infrastructuur. Grote zeiljachten, plezierboten en imposante andere schepen worden hier onderhouden en gerepareerd. Er liggen niet de minste jachten en hier zie je maar weer dat Griekeland op maritiem gebied echt meetelt en Karlovasi plukt hier de vruchten van. De gemiddelde toerist, behalve natuurlijk de eigenaar van de boten, zal dat wellicht weinig interesseren, maar voor de gemiddelde fotograaf is hier heel wat fotogenieks te zien. Niet alleen de scheepswerf maar ook de vergane glorie in de plaats. Want is het niet zo dat ook dingen die in het algemeen lelijk worden gevonden, weer heel mooi gaan worden als ze eenmaal fotografisch zijn vastgelegd? Van de vergane glorie en de scheepswerf is dan ook de volgende serie tot stand gekomen:
Dagboek van een camera 