Ik had me eigenlijk voorgenomen om het hele Pride-gebeuren dit jaar maar eens voorbij te laten gaan. Ondanks dat het dit jaar een zg. ‘World Pride’ was, wat onder meer zou betekenen dat het feest niet één, maar twee weken zou duren en dat er méér bezoekers zouden worden verwacht. “Nóg meer…?”, zou je denken, want het wás er altijd al zo druk..! Maar het kan altijd weer drukker. Desondanks hadden de Pride Walk op de voorafgaande zaterdag en de Senior Pride op de voorafgaande donderdag ons toch weer in de stemming gebracht. Dus koelboxen gevuld, en samen met buren en vrienden stoeltjes klaargezet op de Latjesbrug, vanwaar je een eersterangs uitzicht zou hebben op de voorbijkomende parade. En ik moet zeggen, deze Canal Parade vond ik eigenlijk wel de mooiste en vooral ook indrukwekkendste van al de parades die ik in de afgelopen dertig jaar voorbij heb zien trekken. De mooiste omdat er veel aandacht was besteed aan de kostuums en de kleuren daarvan. En omdat er veel aandacht is besteed aan de combinatie van muziek en choreografie.
Bovendien de indrukwekkendste omdat het blijkbaar toch nodig is dat het LHBTI-segment zich laat zien. Niet alleen door het gebeuren in Berlijn, maar vooral ook door de mate van acceptatie hier in Nederland. Zo vindt de meerderheid (!!!) van de 13 tot 16-jarigen in ons land het niet normaal dat mensen van hetzelfde geslacht van elkaar kunnen houden en daar ook naar handelen. En dan zullen we maar even vergeten dat Marcel op vrijdagavond samen met een van onze buitenlandse gasten voor kxxxxx-homo werd uitgescholden. Indrukwekkend was dan ook dat onze bestuurders Femke Halsema en Rob Jetten op een boot acte de présance gaven en zich duidelijk in ondersteunende zin hebben uitgesproken. En bij de mooiste en indrukwekkende Canal Parade hoort natuurlijk een uitgebreide fotoserie. Wel iets meer foto’s dan gebruikelijk, maar voor iets moois en indrukwekkends mag het ook wel een onsje meer zijn. Kijk maar op:
Dagboek van een camera 