Berlijn (2)

24 november 2021

Naar Berlijn kun je het makkelijkst met de trein. Dat dachten we tenminste. Maar de spoorlijn via Hengelo is niet bepaald een voorbeeld van hoe het moet met het treinverkeer in Europa. Maar liefst 15 tussenstops en dan mag er nog niks misgaan. Maar al in Osnabrück was de trein kaputt. Dat zeiden ze tenminste zonder verdere uitleg. We moesten zelf maar zien hoe we in Berlijn kwamen. Treinen genoeg zeiden ze er nog wel bij, maar er kwam nog wel een overstap in Hannover bij plus nog wat extra tussenstops. Terwijl we hadden gehoopt aan het eind van de middag in Berlijn te zijn werd dat nu halverwege de avond. Maar dan kom je wel heel voornaam op het Hauptbahnhof de stad binnen. Te laat en te moe om de geavanceerde architectuur van het station te bekijken, maar dat werd later nog eens dunnetjes overgedaan.

Maar als je in Berlijn bent, kan je natuurlijk niet om de muur heen. Zelfs nu die er al meer dan dertig jaar niet meer is. Op een indrukwekkende manier is die episode in de stad in beeld gebracht. Indrukwekkend, omdat ik me de bouw in 1961, de val in 1989 en alles wat daar tussenin zat nog heel goed kan herinneren. Die val is typisch zo’n gebeurtenis, waarvan je nog goed weet waar je was toen het gebeurde. Op verschillende plaatsen zijn nog restanten van de muur te vinden. Op de ‘East Side Gallery’ bijvoorbeeld, een strook muur van ruim een kilometer, die is beschilderd met motieven die aan de DDR-episode herinneren. Nu wel met een strook helemaal wit gemaakt, omdat een aantal weken daarvoor enkele Feyenoord-‘aanhangers’ zonder historisch besef het nodig hadden gevonden om dat deel over te schilderen met een metersgroot logo van Feyenoord. Verder op Check Point Charlie, met een foto-expositie op straat en in een koepel een panorama dat een indruk gaf hoe het leven er aan weerskanten van de muur uit zag.

Maar het indrukwekkendst was nog wel de Stasi-gevangenis in Hohenschönhausen. Een wijk ver oostelijk van het centrum, waar je nog een goede indruk kon krijgen hoe grauw de architectuur van Oost-Berlijn eruit moet hebben gezien. Het weer werkte daarbij ook mee, want die indruk krijg je natuurlijk het best op zo’n grauwe waterkoude dag als die woensdag. De Stasi vond het nodig om je bij het kleinste vergrijp daar op te sluiten. En als je dan door mentale uitputting eindelijk je misdaden had toegegeven kon het zomaar eindigen met een verblijf in een van de strafkampen boven de poolcirkel in de toenmalige Soviet-Unie. En dat allemaal nog niet zo lang geleden en niet zo ver van huis. Een indruk van de muur, de DDR, het station en de rest van de stad staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157720200873274

Berlijn (1)

22 november 2021

Het derde onderdeel van Marcel’s vakantie: na een weekje Gran Canaria en een weekje thuis was het nu een (klein) weekje naar Berlijn. En eigenlijk bevallen mij een aantal kleine tripjes minstens zo goed als één langere reis. Berlijn dus: we waren er al vaker geweest, maar de stad verandert voortdurend en al slenterend zie je elke keer weer dingen, die je nog niet eerder had gezien. Zo’n city trip vraagt wel wat meer voorbereiding dan in pre-corona en (dus) ook meer ook dan wij hadden gedaan. Zo moet je bij een beetje bezienswaardigheid tegenwoordig on-line reserveren. En zo mislukte een bezoek aan de Reichstag voor de zoveelste keer, want daarvoor hadden we eigenlijk al maanden geleden moeten reserveren, ook al omdat er door corona maar een beperkt aantal plaatsen waren. Maar ja, een hele week volgeboekte ‘afspraken’ is wat mij betreft ook niet echt een ideale vakantie. Slenteren dus en de meeste dingen toch maar aan het toeval overlaten.

Zo konden we nog wel terecht in het Pergamon museum met voornamelijk kunst en archeologische vondsten uit Voor-Azië. En bij het panorama, dat een beeld gaf hoe het Pergamon van toen (in West-Turkije) eruit moet hebben gezien. Heerlijk even binnenshuis, want het weer werkte niet bepaald mee, hoewel van eind november niet veel is te verwachten. De meeste dagen waterkoud, geen zon en af en toe van die miezerige motregen. Door de flink oostelijke ligging en het feit dat er geen tijdsverschil met Nederland is, is het er bovendien al om vier uur donker. Maar maandag was een stralende dag en een mooie gelegenheid om de Fernseh-turm te bezoeken, ooit een status-symbool van de toenmalige DDR.

Op de Alexanderplatz nog wel, door sommigen het mooiste plein van Berlijn genoemd, hoewel ik dat bijna niet kan geloven. Maar misschien werd al dat moois wel aan het zicht onttrokken door de kerstmarkt, want kerstmis begint in Duitsland al rond half november. Maar het uitzicht van de toren is wel degelijk het mooiste wat je in heel Berlijn kunt zien. Wat betreft oppervlakte een enorme stad, vergelijkbaar met de hele provincie Utrecht. Er is niet op een vierkante meter gekeken en de auto heeft er alle ruimte, met een omvangrijk netwerk van vierbaanswegen dwars door de stad. De voetganger komt er wat bekaaid vanaf. Zebra’s zijn er weinig, dus je moet vaak op goed geluk de straat over. Door de enorme afstanden kun je er niet zonder openbaar vervoer, en dat is dan ook meteen uitstekend. Een indruk van de eerste twee dagen en het zicht vanaf boven staan op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157720193164962

Duitsland (2)

4 oktober 2021

De Allgäu, zie vorig blogje, heb ik in de afgelopen dertig jaren redelijk vaak bezocht. De laatste jaren ook wel met de trein maar meestal toch met de auto. En meestal scheur je dan ook nog via de Autobahn zo snel mogelijk naar je bestemming. Maar zelfs op die Autobahn vallen je een aantal dingen op. Ondanks de soms hoge snelheden is er de gedisciplineerde rijstijl bijvoorbeeld. In een file ontstaat er als vanzelf een Rettungsgasse, via welke hulpdiensten snel ter plaatse kunnen zijn. En dat bleek ook nodig. De traumahelikopter kon natuurlijk meteen op de plaats des onheils landen, maar politie, ambulances en takelmaterieel kon er dankzij die discipline meteen langs. En er wáren nogal wat files. Het na-oorlogse autobaannet van duizenden kilometers is hoognodig aan vernieuwing toe en er zijn dan ook ontelbare en ook lange Baustellen. Maar gelukkig doen ze het allemaal voor ons, zo wordt ons medegedeeld.

Maar wat vooral opvalt zijn de enorme hoeveelheid windmolens. Het stadium van horizonvervuiling zijn de Duitsers al lang voorbij. Nou scheelt het wel dat Duitsland een stuk dunner bevolkt is dan Nederland en er zodoende ook meer ruimte is voor die molens zonder noemenswaardige hinder. En tenslotte is – als je dan toch met de auto gaat – een tussenstop een aanrader. Twee keer vier uur rijden is een stuk aangenamer dan één keer acht. Een tussenstop halverwege in Fulda bijvoorbeeld, barokke stad en begraafplaats van Bonifatius, die in Dokkum is vermoord en hier zou zijn begraven. Of dat ook echt zo is, kan je je natuurlijk afvragen, maar de stad heeft er voor de liefhebbers hoe dan ook weer een pluspuntje bij. Een fotoserie van al dat onderweg zijn staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157719988858952

Allgäu

1 oktober 2021

De Allgäu: in het uiterste zuiden van Duitsland. Een schitterende streek aan de voet van de Alpen. Mijn zus Hedwig woont er al ruim dertig jaar en werd zaterdag 65. Een mooie aanleiding dus om er weer eens een keer naartoe te gaan. Het schitterende weer nodigde uit voor een wandeling in de buurt van Füssen, over een bergkam en dus uitzicht over de bergen. De streek hecht zeer aan traditie en je vindt er dan ook alle stereotypen terug, zoals bijgaande fotoserie illustreert. Heel in de verte was er nog zicht op het slot Neuschwanstein, dat koning Ludwig II liet bouwen. Veel te ver voor een behoorlijke foto, maar als je er wat aan prutst, is het wel wat beter te zien. Het slot mocht, als een van de markante punten in de regio, hoe dan ook niet ontbreken in de fotoserie, vond ik. En wat kun je aan het eind van de dag beter doen dan bier drinken? In Duitsland heeft elke streek wel een eigen brouwerij. Maar nu waren we uitgenodigd door buurtgenoten van mijn zus, die het bierbrouwen er als liefhebberij op na houden. Niet voor de commercie dus, maar om het allemaal zelf op te drinken. Of het te delen met gasten zoals wij die middag. Inclusief uitleg wat er allemaal bij bierbrouwen komt kijken. Best ingewikkeld nog. Maar het bier was lekker. Een indruk van een heerlijke dag staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157719971865901