Hartjesdag

15 augustus 2022

Elk jaar wordt op de derde maandag in augustus op de Zeedijk de ‘Hartjesdag’ georganiseerd. Het is een eeuwenoud gebruik en men weet onderhand niet meer wat de oorsprong ervan is. Tegenwoordig wordt het ook wel beschouwd als ‘het carnaval van Amsterdam’ en is het een feest voor de buurtbewoners met gezellig eten en drinken aan op straat opgestelde tafels. Verder is het de bedoeling dat mannen vrouwenkleding dragen en vrouwen mannenkleding, hoewel niet iedereen dat doet. En er is de mogelijkheid om iets muzikaals te produceren, beoordeeld door een jury. Ik was er in al die jaren nog nooit geweest, omdat het vooral een feest is voor bewoners van de Nieuwmarktbuurt zelf. Deze keer wel, ook al omdat René, die inmiddels al ruim twintig jaar in de buurt woont, mij had gevraagd om foto’s te maken van zijn eigen muzikale optreden op het festival. En nu ik er toch was natuurlijk ook maar van het festival zelf. De foto’s spreken voor zich lijkt me zo. En uiteindelijk ging René er met zijn liedje ‘de Roze Bril‘ met de eerste prijs vandoor. Waarvan akte…! Een indruk van de sfeer op de Zeedijk staat op: 

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720301450190

Canal Parade

6 augustus 2022

Je zou het niet zeggen als je in de afgelopen maanden teveel kranten hebt gelezen en/of iets teveel naar talk shows hebt gekeken. En we dan van de ene naar de andere crisis lijken te rollen. Maar het bestáát nog en mensen kúnnen het nog: onbedaarlijk plezier maken. Dat was in elk geval te zien op de Canal Parade, die na twee jaar afgelastingen nu eens een keer wél kon doorgaan. De vaarroute liep vlak langs ons huis. We hadden wat klapstoeltjes opgescharreld, wat gezellige mensen uitgenodigd en met een koelbox met eten en drinken kon de middag niet meer stuk en viel dat onbedaarlijke plezier ook ons ten deel. De laatste jaren was er ook wel wat kritiek op de Canal Parade: het werd eigenlijk te commercieel. Hoewel ik wel de indruk had dat er nu ook wel wat met die kritiek is gedaan. Er was een duidelijk thema deze keer: gender identiteit. Nu ook wel wat minder grote bedrijven, maar meer maatschappelijke organisaties, die lieten zien wat ze met dat thema deden. Maar het plezier bleef toch het meeste als eindindruk hangen. Verder zeggen beelden meer dan woorden. Dus,… leg de kranten even opzij, zet de TV uit, kijk naar bijgaande (deze keer wel een iets langere) fotoserie en je kunt er weer een tijdje tegen. Zie:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720301123913

Pride Walk

30 juli 2022

De Pride Walk is eigenlijk de opening van de Gay Pride week, hoewel die laatste naam eigenlijk niet meer gebruikt mag worden en het nu ineens Amsterdam Pride heet. Die Pride Walk is sinds een aantal jaren nu toch onderhand wel een volwaardige aanvulling op (of zelfs alternatief van) de Canal Parade. Die laatste is allengs commerciëler geworden en je moet wel een hele dikke portemonnee hebben om daar nog mee te mogen varen. Aan de Pride Walk mag iedereen mee doen, ook zonder portemonnee. Een aantal jaren geleden was dat nog hoofdzakelijk gay (of eigenlijk LHBTQ) maar ik kreeg toch ook de indruk dat het een stuk breder is geworden en er nu ook allerlei maatschappelijke organisaties meeliepen, die diversiteit in hun vaandel hebben staan. En verder ook individuen, die ergens een mening over hebben, en de gelegenheid aangrepen om deze te ventileren. Zelfs dacht ik even dat ik met het zomercarnaval had meegelopen, toen ik ‘s avonds op het journaal een spotje van dat Rotterdamse evenement had gezien en zag dat de Pride Walk daar toch wel veel op leek.

Dat alles neemt niet weg dat het een erg gezellige loop was met een hoop plezier en vrolijkheid. En dat is natuurlijk óók de bedoeling van de dag. De route liep van de Dam naar het Vondelpark en eenmaal daar aangekomen, kwam er toch wel wat meer focus op LHBTQ en de aspecten daarvan. Zeer indrukwekkend en ingetogen was wel het ‘zero-flags’ project. Vlaggen van 71 landen, waar homoseksualiteit verboden is met straffen variërend van 2 jaar gevangenis tot de doodstraf. Ook Qatar, waar we in november gezellig gaan voetballen, doet prominent mee in dit rijtje landen. Weten we tenminste waar we niét naartoe moeten. De bedoeling is dat het aantal vlaggen naar nul gaat naderen, maar tot nu toe zit er nog weinig schot in de zaak. De camera is ook mee geweest en de serie staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720301019431

Friesland

10 juli 2022

Een favoriet uitstapje met Marcel en ons buitenlands bezoek is een rondje IJsselmeer. In minder dan een uur ben je in Den Oever voor de ‘oversteek’ naar Friesland. Alleen al de Afsluitdijk spreekt tot de verbeelding, niet alleen voor het buitenlands bezoek, maar elke keer ook weer voor ons. Een verplichte stop is dus ‘het Monument’ met de uitkijktoren en een piepklein, maar heel gezellig cafetariaatje, waar alles over de aanleg en verdere historie van de dijk staat uitgelegd. Alleen is er nu groot onderhoud aan de dijk, is het Monument gesloten evenals het educatieve cafetariaatje. Dan aan de overkant Friesland, één groot weiland, zo lijkt het wel. Weinig bomen, zodat je ver over het vlakke land kunt kijken. Maar fraaie en kleine dorpjes, met kleine huisjes en kleine kerkjes met kerkhofjes eromheen, die het geheel een intiem karakter geven.

In Friesland ga je dan strak langs de kust, naar het zuiden, met plaatsjes zoals Makkum, Workum, Hindeloopen en Stavoren. Je zou zeggen dat – aan de dorpjes te zien – de tijd hier stil staat. Maar Friesland is groot in alles wat zich over het water kan bewegen: varen, zeilen, vissen, surfen en schaatsen. Heel Nederland en half Duitsland komt hier zeilen. En in Makkum maken ze grote en vooral dure jachten voor de rest van de wereld. Van het schaatsen zie je in de zomer natuurlijk niet veel, maar de dichtgevroren meren nodigen – tenminste voor de liefhebbers – uit tot lange tochten en als er weer eens een Elfstedentocht wordt gehouden, gaat niet alleen Friesland, maar heel Nederland uit zijn dak. Een mooie provincie dus met een sterke en eigen identiteit, met zelfs een eigen taal. Wat we zoal in Friesland hebben gezien staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720300703131

Amsterdam vanaf het water

8 juli 2022

Bezoek uit het buitenland, dus wat ga je dan doen? Behalve het Rijks- en van Gogh-museum en een wandeling over de grachten erheen, gingen we ook nog eens dingen doen die we zélf nooit doen. Zoals een rondvaart over de grachten. Niet in zo’n boot met glazen overkapping, maar anderhalf uur in een open sloep met ongeveer twintig personen. Het prachtige weer nodigde ertoe uit en je hebt dan een prachtig onbelemmerd zicht op de stad. Vanuit een heel ander perspectief nog wel. Want je ziet niet alleen nieuwe dingen, ook zie je de dingen anders. Zelfs met de oriëntatie gaat het af en toe mis. Nou woon ik hier al 28 jaar, ik denk de stad inmiddels redelijk te kennen, maar af en toe wist ik niet meer waar ik was.

Verder viel me op dat de stad vanaf het water veel groener lijkt dan vanaf straathoogte. Maar misschien lag dat aan het jaargetijde, want midden in de zomer staat alles in het volle en verse groen. Ook blijkt des te meer dat je op de grachten niet alleen kunt varen, maar je kan er ook wonen. Want ineens vallen vanaf het water nu ook de woonboten veel meer op. In zeer uiteenlopende stijl en ook uiteenlopende staat van onderhoud. Een verrassend middagje dus en zélfs een aanrader voor degenen die hier al bijna hun halve leven wonen. Dat andere perspectief staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720300597605

Rolling Stones

7 juli 2022

Dát was nog eens een zinderende avond..! Het concert van – wat mij betreft – de meest iconische popgroep aller tijden: de Rolling Stones. Zestig jaar bestaat de groep maar liefst. Ter gelegenheid daarvan hadden ze een tournee georganiseerd langs Europese steden. Misschien wel het allerlaatste concert. Nadat enkele weken geleden op het laatste moment het concert werd afgeblazen, terwijl we in gespannen afwachting al in het stadion zaten, dacht ik even dat het er niet meer van zou komen. Maar de belofte werd ingelost en deze keer kwamen ze wél. En hoe…! Het publiek bestond voor een groot deel uit 60-plussers, allemaal dus mensen die de groep gedurende hun hele leven hebben beleefd.

Ik ging erheen met René, ook van mijn leeftijd, met wie ik de fascinatie voor de Stones deel. Voor mij lag het hoogtepunt van de beleving in mijn studententijd in Tilburg, toen we nog de tijd hadden om, met het nodige bier, tot diep in de nacht hun muziek dansend te beleven. Daarna moesten we aan het werk en hadden we die tijd niet meer, maar de fascinatie voor de Stones en hun lekkere rauwe en snerpende rockmuziek is altijd gebleven. Dat concert was dus een buitenkansje. Dus ruim op tijd in het stadion en het voelde als een schoolreisje. Eerst nog een voorprogramma van ‘the Ghost Hounds’, om in de stemming te komen.

Maar als de Stones zelf komen gaat er toch een rilling door het publiek, inclusief door mezelf. Lead zanger Mick Jagger is al helemaal hors categorie. Hij loopt al gedurende de hele periode van zestig jaar mee, wordt binnenkort 79 en heeft nog steeds niets van zijn uitstraling verloren. Ruim twee uur spelen ze en alle klassiekers komen aan bod. Ja, er is ook een fotoserie gekomen. Maar deze keer gaat het niet om de kwaliteit van de foto’s. Die is sowieso al een stuk minder, want er zat een heel voetbalveld tussen ons en de artiesten. Eerder moet het gaan om vastlegging van beleving en sfeer. Maar nu ik nog eens naar de foto’s kijk, komt de beleving van de serie door het ontbreken van de muziek niet in de búúrt van de zinderende beleving van die avond. Dus toch maar even een cd-tje van de Stones opzetten bij het bekijken van de foto’s. De begeleidende foto’s staan op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720300458703

Noord-Holland

6 juli 2022

Deze keer was het mijn beurt om een tochtje voor onze fietsclub te organiseren. Ik ben het enige Noord-Hollandse lid van de club, dus dat zou dan een tochtje door Noord-Holland worden. De rest woont rond Den Haag /Leiden. De meeste andere tochtjes van de club worden dus in het Zuid-Hollandse gereden. Het valt me op dat Noord-Holland toch een stukje minder dichtbevolkt is. Sterker nog, ik heb het gevoel dat, zodra je boven Amsterdam komt, de Randstad ophoudt. Alles boven Alkmaar heet zelfs West-Friesland. Het tochtje begon in het Twiske, een aangelegd en goed onderhouden natuurgebied. Er is ruimte voor recreatie, maar ook voor grazers, die daar een schijnbaar oneindige ruimte hebben.

Dan Zaandam, met twee gezichten. Eerst het industriële Zaandam, vooral gericht op voedingsmiddelen. Niet voor niets heeft Albert Hein hier zijn thuisbasis. Verder de Zaanse Schans, Zaanse huisjes en een molenparkje, klein maar fijn en een van de toeristische topattracties van Nederland. Alles behalve het Nederlands is hier de voertaal. Daarna opent zich een wijds polderlandschap, platter dan plat, met weinig bomen, zodat je hier oneindig ver kunt kijken. De Rijp, aan de rand van de Beemster, was het verste punt. Een wel heel erg rustig en aangeharkt dorpje, met huisjes strak in de verf, dat daardoor meer weg heeft van een openluchtmuseum dan een levendig dorp waar van alles te beleven is. Een foto-impressie van dit deel van Noord-Holland staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720300567679

Twente

18 juni 2022

Een verjaardagsfeest in de familie maakte dat ik voor de tweede keer in tien dagen naar Twente afreisde. Want het zou niet zómaar een borrel zijn, maar een wandeling met de familie door een van de mooiste streken van Twente. Van Vasse naar Ootmarsum om precies te zijn. Hemelsbreed een afstand van amper 7 kilometer, maar de wandeltocht zou zo’n 15 kilometer zijn. Normaal gesproken goed te doen. Nu eigenlijk ook wel, behalve dat het die dag ontzettend warm was. Gewoon wat extra water meenemen en genieten van het prachtige landschap, afgewisseld door houtwallen, bos, hei en landbouwgrond. Daartussen de typische architectuur van oranjekleurige boerenschuren met witte daklijsten.

Prachtig allemaal, maar schijn bedriegt ook wel. Want ook hier is de biodiversiteit achteruit gegaan. Weilanden, strak groen als biljartlakens, met weinig bloemen en kruiden. Geaccentueerd door de brandnetels langs de weg, die het op de stikstofhoudende grond goed doen. Daardoor zijn er minder insecten, die op de bloemen en kruiden afkomen. En dus ook minder vogels, die zich tegoed doen aan insecten. En zo kunnen we doorgaan tot de cirkel rond is en zelfs de kwaliteit van onze eigen leefwereld uiteindelijk minder wordt. Genoegzaam bekend natuurlijk, want de kranten staan er tegenwoordig vol van. Maar als je het voor je eigen ogen ziet, spreekt het nét ietsje meer aan. Gelukkig is er ook nog wel veel variëteit in de natuur en het plezier die middag was er niet minder om. En wat wás na zo’n warme dag het bier lekker! Kijk voor de Twentse indrukken op: 

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720299987335

Johan Cruijff ArenA

13 juni 2022

De Johan Cruijff ArenA: sommigen komen er bijna wekelijks, anderen, zoals ik, nooit. Toch staat die voetbaltempel er al 26 jaar. Als je niet echt een voetballiefhebber bent, moet je wel een héle goede reden hebben om er heen te gaan. En die reden hadden we. Want de Rolling Stones zouden er optreden. Een van de meest iconische popgroepen, althans voor onze generatie. Een buitenkansje dus, en er was dan ook in de eraan voorafgaande weken oplopende voorpret. Niet alleen om de Stones, maar ook om die voetbaltempel eens van binnen te zien. Ik ging er heen met René, ook al zo’n Stones-adept. Buiten de échte liefhebbers en die stonden in de rij voor de T-shirts, die – afhankelijk van wat erop stond – voor 40 tot 110 euro van de hand gingen. Een hoog gehalte 60-plussers, allemaal getuige van de hoogtijdagen van de groep.

De ArenA is inderdaad al een bezienswaardigheid op zich. Eenmaal binnen, in het nog nagenoeg lege stadion, vergaapten we ons aan het ontwerp, de constructie en het dak. We hadden zitplaatsen en zaten recht tegenover het podium, in de hoogste nok, dat wel, maar met het vorig jaar aangeschafte tele-compactje zouden we alles goed in beeld kunnen brengen. Een stuk beter dan de staanplaatsen op het met planken bedekte voetbalveld. Vijf uur stáán …., lijkt me een hele uitdaging. Het stadion was flink verbouwd voor de geluidsinstallaties en het akoestische materiaal dat was aangebracht. En natuurlijk voor het enorme podium waarop ze zouden optreden.

Zouden…., want toen kwam de korte mededeling: “de Stones komen niet”. Lead-zanger Mick Jagger was zojuist positief getest op corona. Maar tegelijkertijd ook de mededeling dat er een herkansing zou komen. We hadden nog niet eens tijd om de boodschap goed te laten landen, zo druk waren we met alles wat er te zien was. We zijn dan ook nog een hele tijd blijven zitten, totdat bijna iedereen weg was en we werden gemaand het pand te verlaten. Achteraf bezien was het een leuke avond, want de herkansing komt op 7 juli al, zo is net bekend geworden. Nóg een keer voorpret dus. Met dank aan Mick Jagger. En als de Stones dan niet komen, dán maar een serietje over de ArenA. Zie:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720299831046

Zwolle – Rhenen

10 juni 2022

De lange dagen en het af en toe best nog wel mooie weer nodigen uit om maar weer eens op de fiets te stappen. Nu doe ik dat al jaren, maar inmiddels ken ik de fietswegen rond Amsterdam bijna uit mijn hoofd. Maar met zo maar dagje fietsen kóm je ook niet veel verder. Meerdaagse tochten zijn eigenlijk het leukst. Met de fiets in de trein ergens naar toe, vandaar met een overzichtelijke fietsafstand naar een leuke plaats waar overnacht kan worden en dan naar een handig treinstation, vanwaar je terug kunt naar huis. Het liefst doe ik dat niet in mijn eentje. Niet alleen is dat ongezellig, want je wilt onderweg toch ook wel het een en ander delen. Maar ook kan er onderweg van alles gebeuren en dan weten twee meer dan één. Een tweedaagse tocht is eigenlijk het handigst. Meer kan ook, maar ik herinner me nog de tocht naar Rome, toen ik een hele maand weg ben geweest. Het was prachtig, onvergetelijk zelfs, maar ik kreeg op het laatst schoon genoeg van het leven uit fietstassen. Vandaar dus twee dagen, met René deze keer.

Met de trein naar Zwolle, en dan met een overnachting in Zutphen. Vooraf daar een hotel geboekt met het verzoek of de fietsen ergens afgesloten zouden kunnen staan. Eigenlijk kon dat niet, maar na enige tegenwerpingen was er nog wel een achterafkamertje waar de fietsen konden staan. Totdat ik door het hotel werd gebeld dat ze daar toch echt niet aan konden beginnen. Hoe kun je een hotel hebben in een van Nederlands mooiste fietsregio’s zonder de mogelijkheid om je fiets fatsoenlijk te parkeren? Hoe dan ook, hotel gecanceld en uitgeweken naar Doesburg, stukje verder maar minstens zo leuk. Grotendeels langs de IJssel, die er met zijn uiterwaarden onder de fraaie Hollandse wolkenluchten prachtig bij lag. De afstand van bijna 85 kilometer was alleen wat ambitieus, omdat we in Zwolle, na enig trein-malheur, pas om half één op de fiets zaten. En onderweg natuurlijk veelvuldig afstapten. Tenslotte hield de batterij van René’s elektrische fiets er tien kilometer voor het eind ook nog mee op, omdat hij iets teveel op de turbo-stand had gereden. Maar het bier in Doesburg smaakt dan des te beter.

De volgende dag over de Veluwezoom richting de Rijn. Een heel ander landschap, met de Posbank als hoogste punt, met toch een iets selectiever gebruik van de turbo op René’s fiets. De Veluwe is echt een fietsgebied. Meestal pensionado’s op e-bikes, met flinke snelheidsverschillen. Verder, vooral door de hoogteverschillen, populair bij groepen wielrenners, die op smalle fietspaden plotseling opdoemen. Al met al niet ongevaarlijk, maar het ging gelukkig allemaal goed. Afdalen naar Oosterbeek en langs de Rijn naar eindpunt Rhenen. Twee prachtige dagen en dankzij het onderweg veelvuldig afstappen is er toch een fotoserie gekomen. Beetje veel foto’s deze keer, maar het waren dan ook twee dagen en het landschap lag er heel fotogeniek bij. Even doorbijten dus op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72177720299755539