NDSM

31 juli 2017

Er zijn van die plaatsen in de wereld, waar je snel naar toe schijnt te moeten, voordat ze ten prooi vallen aan het massatoerisme. Haast is dus geboden, want anders kan je die plaatsen niet meer zien zoals ze ooit waren. In dat verband worden vaak Cuba en Myanmar genoemd. Maar zelfs in Amsterdam heb je nog van die plekken: het NDSM-terrein bijvoorbeeld. Je kan er eigenlijk alleen met de pont naartoe en het is een kwartiertje varen vanaf het Centraal Station. Ooit het economische hart van Amsterdam, met scheepsbouw, scheepswerven en alles wat daar zo’n beetje bij hoort, maar nu vervallen en gekenschetst als industrieel erfgoed.

Maar juist daarom zo leuk om te zien en het is een van de laatste rafelrandjes die eigenlijk elke stad wel heeft. Kunstenaars met hun broedplaatsen waren er meteen al na het industriële verval en nu heeft ook het hippe volkje het inmiddels ontdekt. Nou is dit niet bepaald een plek waar het massatoerisme op de loer ligt, maar wel azen projectontwikkelaars op dit gebied. Er is al een Doubletree-by-Hilton hotel en her en der verschijnen bouwkranen, die betonnen geraamtes uit de grond stampen voor toekomstige kantoren en appartementen. Dus je kan uittekenen hoe het er hier over tien jaar uitziet. In elk geval heel anders dan nu. Alle aanleiding om het bezoek van buiten, dat ik op mijn verjaardag kreeg, nu eens niet rond te leiden over de grachten, maar een verrassingsbezoekje aan dit gebied te brengen. Succes verzekerd…! De foto’s staan op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157705817944014

Sulzberg

8 juli 2017

Afgelopen weekend is vrijwel de hele familie afgereisd naar Duitsland, ter gelegenheid van de 60e verjaardag van mijn zus Hedwig, die daar al bijna 30 jaar woont. Om precies te zijn in Sulzberg, in het uiterste zuiden van Beieren, aan de rand van de Alpen. Sommigen hadden er zelfs een onderdeel van gemaakt van hun hele vakantie. Een tamelijk unieke familiegebeurtenis en meteen een mooie gelegenheid om eens vast te leggen hoe dat land er op een lome en warme zaterdagmiddag bij ligt. Ik kom geregeld in Sulzberg, maar eigenlijk bijna altijd in de winter. Dus in de zomer bekijk je het land dan toch weer met andere ogen. Die avond is er feest in een grote tent met ruim honderd mensen, vol van Beiers vermaak. Jammer alleen van de regen, die na enkele warme dagen vlak voor het feest losbarstte en de hele avond op het tentdak kletterde. Maar die regen gaf toch wel weer een aparte sfeer en deed hoe dan ook niks af aan de gezelligheid op die avond. En vooral prachtig om te zien hoe Hedwig, haar man René en hun kinderen volledig zijn geïntegreerd in deze toch wel wat traditionele gemeenschap. Voor de foto’s zie:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157704313389541