Het beste seizoen om naar de Griekse eilanden, en dus ook naar Samos te reizen is het late voorjaar. De meeste regen valt er in de winter en het vroege voorjaar, zodat het er dan nog groen uitziet. Vooral in het afgelopen voorjaar is er veel regen gevallen, waardoor er ook nog veel bloemen waren te zien. En aan het begin van juni heeft de echte zomerhitte ook nog niet kunnen toeslaan en het meeste weer doen verdorren. De mooiste beleving van de natuur heb je door over de smalle en rustige wegen te karren en onderweg te stoppen als daarvoor aanleiding is. En die is er vaak, zo is gebleken. Want veelal heb je dan aan meerdere kanten de natuurlijke ervaring met prachtige vergezichten en aan alle kanten uitzicht over het eiland, de dorpjes en de zee. En behalve met de auto rondkarren, kun je natuurlijk ook wandelen op het eiland, zelfs over uitgezette wandelpaden.
Maar die ontaarden vaak, na weliswaar een eenvoudig begin, in klauterpartijen over rotsen. We proberen er een, die van het dorpje Drakei aan de westkant van het eiland naar het strand Megalo Seitani. Twee uurtjes lopen en hoofdzakelijk afdalen, dus hoe moeilijk kan dat nou zijn? Op de kaart zag het er allemaal ook erg eenvoudig uit, maar halverwege is de tocht gestaakt omdat wandelstokken onontbeerlijk bleken en je zonder die stokken bij een valpartij heel akelig terecht zou kunnen komen. Niet doen dus…! Samos is ook niet echt een eiland voor de veeleisende liefhebber van luxe strandvakanties. Jazeker, hier en daar zijn er kleine strookjes mooi zandstrand, maar die zijn meteen weer volgebouwd met keurige rijen strandstoelen, parasols, uitbundige horeca en dus ook behoorlijk druk. Maar als je wat voorbereidend huiswerk doet, zijn er genoeg weliswaar minder goed toegankelijke stranden zonder voorzieningen te vinden. Je moet wel enige moeite doen om er te komen, je eigen voorzieningen meenemen, maar dan héb je ook wat. Minder druk, veel leuker en de beleving van de natuur op het eiland. Samengevat in de volgende fotoserie:
Dagboek van een camera 