Na Koningsdag kwam Bevrijdingsdag, met als aanleiding 80 jaar vrijheid. Hoewel opnieuw prachtig weer, en dus wederom een mogelijkheid voor een ommetje door de stad, was ik enigszins kopschuw geworden door de ervaring van Koningsdag. Want die eindigde muurvast en zelfs enigszins claustrofobisch in een losgeslagen menigte met als enige uitdaging hoe snel en vooral een beetje handig thuis te komen. Maar Bevrijdingsdag zag er heel anders uit. Geen spoor van grote drukte. Integendeel zelfs. Wel gezéllige drukte met in het Oosterpark en op het Museumplein optredens met goede muziek op podia met een overzichtelijke hoeveelheid toeschouwers. Maar ook hier en daar spontane muzikanten op straathoeken, volle terrassen en blije mensen. Verder het grote podium op de Amstel, waar druk werd gerepeteerd voor het Bevrijdingsconcert, dat later op de avond thuis is bekeken, met mooie teksten, goede en ingetogen muziek, prachtig in beeld gebracht en – mede in de context wat er in de wereld allemaal aan de hand is – indrukwekkend. Dus voor volgend jaar: Bevrijdingsdag. Minder druk, wel zo gezellig, een stuk aangenamer en bovendien is de aanleiding daarvan een stuk betekenisvoller dan zomaar een verjaardag. De foto-impressie brengt weliswaar in beeld hoe de stad er uit zag, maar alleen nog niet zozeer hoe de dag is beleefd. Zie toch maar op:
Dagboek van een camera 