Een mooie en vooral ook aanvullende manier om de stad te bekijken is van bovenaf. Altijd is er wel een toren of een verhoging anderszins van waaraf je een stad vanuit een heel ander perspectief kunt bezien. We proberen de Nilolai-turm. Daar heeft ooit een kerk aan vastgezeten, maar die is in WO-II veranderd in een ruïne. Maar de toren staat nog markant overeind en je schijnt er een prachtig uitzicht te hebben. Maar toen we op de lift stonden te wachten klonk ergens een doffe knal en duurde het zeker een kwartier voordat de lift beneden was en moesten de deuren met een koevoet worden opengebroken. Paniek maar ook opluchting bij de uitstappende passagiers, die al die tijd in een minimale ruimte in de hitte hadden vastgezeten. Het angstige avontuur was van hun gezicht af te lezen, De uitkijktoren werd wegens ‘technische problemen’ voor de rest van de dag gesloten.
Eigenlijk een minstens zo mooi alternatief is de ‘Michaelis Kirche’ met belendende toren. Niet alleen vanwege het mooie uitzicht, maar ook door het kerkinterieur dat we erbij kregen. En dan was er nog de ’Flakbunker’, een massieve betonnen structuur, gebouwd in WO-II als verdediging tegen luchtaanvallen in die tijd. Tevens dienend om een schuilplaats te bieden voor zo’n 20.000 mensen. Tegenwoordig herontwikkeld tot hotel, muziekhal, cafés en daktuin. Een natuurlijk met het uitzicht over de stad. De haven is eigenlijk overal en geeft Hamburg het gezicht waarvan het zo bekend is. Maar er is méér toonaangevende industrie in Hamburg. We hadden een toevallige visuele ontmoeting met de ‘Beluga’, een vreemd vliegtuig dat onderdelen van Airbus vervoert. Airbus maakt zijn vliegtuigen overal in Europa. Eigenlijk was dat een politieke beslissing van destijds omdat men vond dat meerdere landen moesten kunnen profiteren van dit toch wel veelbelovende en ook succesvolle project. Maar of het nou efficiënt is om onderdelen heen en weer de slepen van en naar de hoofdvestiging in Toulouse naar Hamburg en andere Europese vestigingen is natuurlijk de vraag. De verschillende perspectieven en de laatste indrukken van Hamburg staan op:
Dagboek van een camera 