Hoewel er tientallen sporten waren bij de Gay Games, was het zwemmen toch wel het hoofdonderdeel, dat bovendien meerdere dagen in beslag nam. En met veel tijd tussen de verschillende zwemnummers. Dat betekende vaak bivakkeren in de beperkte ruimte met schaduw op het grasveld. bij het zwembad, niet alleen voor de deelnemers, maar ook voor de toeschouwers. Dat werd uiteindelijk wel een heel gezellig sociaal gebeuren, omdat daar veel mensen van eerdere toernooien elkaar kennen. Maar als je wat van het zwemmen wilde zien, betekende dat een zitplaats op de tribune in de brandende zon, waar je het niet al te lang kon volhouden. Nu hebben de zwemmers zelf geen last van de hitte, zolang het water koel blijft. Dat is helemaal het geval bij het open-water zwemmen in de zee, waar we ook even een kijkje hebben genomen. In de toch wel hoge golfslag is het de bedoeling om een uitgezette cirkel van vijf (!!)) kilometer af te leggen.
Ikzelf nam deel aan het hardlopen en dat is wat hitte betreft een wat grotere uitdaging. De atletieknummers, zoals de kortere afstanden op de baan, werden nog wel midden op de dag in de volle hitte gehouden, aannemende dat je pakweg een rondje van vierhonderd meter wel kunt volhouden in de brandende zon. Maar ik nam deel aan de langere loopnummers, de tien en vijf kilometer. De ‘tien’ werd gehouden om half acht in de ochtend. Gunstig dus, maar de ‘vijf’ om acht uur in de avond, toen het nog 29 graden bleek. Een wat grotere uitdaging, maar aan de andere kant was de ‘vijf’ ook weer wat sneller voorbij. Desondanks heb ik er op de ‘tien’ nog een zilveren medaille uitgesleept en op de ‘vijf’ een bronzen. In mijn eigen leeftijdscategorie natuurlijk, want met de echte winnaars doe ik natuurlijk niet mee. De sfeer bij het zwemmen en bij het hardloopevenement is vastgelegd op:
Dagboek van een camera 