Gedurende de volle twee weken van de World Pride was er ook nog de ‘Pride Art Route’, waarop op meer dan 50 galerie-locaties verschillende homo-kunstenaars hun werk konden laten zien. Dit kreeg alleen niet de aandacht die het eigenlijk verdiende omdat de meeste aandacht en ook publiciteit ging naar de grote bijeenkomsten zoals de Canal Parade, de twee Pride Walks en andere evenementen, zoals de feesten op de Dam en het Museumplein. Ook bij ons drong dit pas laat door en op de laatste vrijdag hebben we uiteindelijk (helaas maar een handjevol) locaties kunnen bezoeken. En daar hadden we bij nader inzien toch wel wat spijt van. Het Stadhuis had er nota bene de hele benedenverdieping voor ingeruimd. Indrukwekkend was daar nog wel de metershoge jurk in de Boekmanzaal, gemaakt van vlaggen uit de zg. ‘foute landen’, waar je beter maar geen homo kunt zijn.
En op andere locaties had je, juist door de matige belangstelling op die vrijdag, volop gelegenheid contact te hebben met de kunstenaars, die alle tijd namen om uit te leggen hoe ze tot hun werken waren gekomen. Bij die gelegenheid ook de Mozes en Aäronkerk nog eens bezocht, de kerk die ik – in al die ruim dertig jaar dat ik er nota bene op loopafstand woon – volgens mijn nog maar één keer eerder heb bezocht. Tussendoor, van galerie naar galerie, wat door de stad gecirkeld en als je daar toch eenmaal bent en je ogen de kost geeft zijn er altijd nog wel wat plaatjes te maken. De fotoserie die het resultaat van de dag was, is dan ook een allegaartje geworden van de geziene kunstwerken en de beelden van de stad op deze mooie zomerdag. Zie:
