De aanleiding om naar Hamburg af te reizen was het zwemtoernooi van Marcel. Anders dan de Gay Games in Valencia was hier slechts één tak van sport georganiseerd, zodat ik iets voor mezelf moest verzinnen, wilde ik ook iets aan lichaamsbeweging doen. En dat wil ik eigenlijk meestal wel. Dichtbij ons hotel was er een prachtig uitgezet rondje van 7,5 kilometer rond ‘de Alster’, een groot meer in het centrum. We gingen op zondagochtend even voor een verkennende wandeling en daar bleken honderden autochtonen het rondje al joggend af te leggen. Op maandagochtend heb ik het rondje herhaald in het gezelschap van weer tientallen, die vóór hun zittende dag op kantoor nog even de beentjes los wilden maken. Ideetje voor onze steden: zet ergens een rondje uit zonder oversteekplaatsen of stoplichten en kijk eens hoeveel mensen je aan het bewegen krijgt. Er is best wat al wat aandacht voor fietspaden, maar de hardloper stuit, bijvoorbeeld in Amsterdam, nog op teveel obstakels.
Behalve voor lichaamsbeweging hadden we natuurlijk ook tijd ingeruimd voor het bezoek aan Hamburg, hoewel we al slenterend nog heel wat extra kilometers hebben afgelegd. Want de stad is alleszins de moeite van een bezoek waard. Ondanks de verwoesting in WO-II, is er een fraaie mix van vooroorlogse en naoorlogse bouw en is Hamburg een van de mooiere Duitse steden. Door het alom aanwezige water, niet alleen de Alster maar vooral de rivier de Elbe, heeft de stad een natuurlijk voordeel. Aan de Alster kan je voornaam wonen in de prachtige paleisjes langs het water. En bij de Elbe zijn in het hippe ‘Speicherviertel’ de vroegere pakhuizen aan de haven omgebouwd tot een mix van mooie woongebieden en kleinschalige bedrijfjes. Temidden van een inmiddels iconische nieuwe concerthal met een gedurfde architectuur, de ‘Elbphilharmonie’. Wat we allemaal hebben gezien tijdens het slenteren staat op:
Dagboek van een camera 