Istanbul

31 december 2015

Het stond al jarenlang op het lijstje om er eens een paar dagen heen te gaan: Istanbul. Afgezien van een enkele overstap daar ruim vijf jaar geleden op de luchthaven, op weg naar verder was ik er nog nooit geweest. Het werd me bij die overstap al duidelijk dat ze daar behoorlijk aan de weg timmeren met hun luchtvaart (ze gaan daar een van de grootste luchthavens ter wereld bouwen). Niet dat dát nou een reden is om eens een paar dagen naar Istanbul te gaan. Het is verder een erg fraaie stad en geen wonder dat die dan ook toenemend populair is als bestemming voor een city trip. De periode tussen kerst en oud-en-nieuw leek ons heel geschikt. Aan het eind van de middag, nog net voor het donker, aangekomen en de eerste avond een schuchter rondje vanuit het hotel gelopen. Proberen de sfeer op te snuiven, een hapje te eten en even door de Grand Bazar gelopen. Zoals op veel plaatsen in de wereld ook hier verkopers die hun spullen proberen te slijten tegen een “very special price for you, my friend….”. Toch lopen we tegen iemand aan, met wie we na lang aarzelen toch in zee zijn gegaan: iemand die ons een tour aanbiedt met zijn auto door de stad en omgeving.

En dat werd een succes. Een gezellige man, die veel te vertellen had en met hem hebben we zo’n 200 kilometer gereden tot aan de oevers van de Zwarte Zee, in het Europese en Aziatische deel van de stad. Inderdaad, wát een mooie, indrukwekkende en grote stad, met meer inwoners dan heel Nederland en prachtig gelegen aan de Bosporus. Het voordeel van zo’n tour is bovendien dat je je een idee vormt wat je de volgende dag nog wilt zien. Hoe dan ook de Blauwe Moskee en het Topkapi-paleis. Voor die twee dingen alleen blijken we de hele dag nodig te hebben. Het Topkapi-paleis vonden we van een onvoorstelbare pracht en praal en de sultans moeten destijds goed voor zichzelf hebben gezorgd. Het weer is alleen omgeslagen. Het is erg koud en er is sneeuw gevallen. Ontbijten doen we in een soort veranda van het hotel, maar dat kan vandaag alleen maar met dikke winterjassen aan.

Op oudejaarsdag zouden we dan naar huis gaan. Er ligt inmiddels een dik pak sneeuw. In de ochtend hebben we nog net even gelegenheid om de Basilica Cistern te zien, een ondergronds gangenstelsel, dat diende als wateropslagplaats. Verder was het wachten op taxi naar luchthaven, die door de sneeuw zenuwachtig lang op zich liet wachten. En toen die eenmaal kwam was het door de sneeuw moeilijk wegkomen uit de steile straatjes van de oude stad. Maar achteraf hadden we een zee van tijd. Het vliegtuig had ruim zes uur vertraging en uiteindelijk zijn we om 02:50 uur al in 2016 geland. Tegenover al dat ongemak stond dat we onderweg drie jaarwisselingen hebben gehad. De eerste vlak na de start, nog boven Istanbul, met het vuurwerk van boven goed te zien. Daarna terug in onze eigen tijdzone en dus ook terug in 2015. Opnieuw vuurwerk boven Budapest, door de heldere hemel prachtig te zien. Rond half vier thuis. Moe maar terugkijkend op een mooie city trip. Een foto-samenvatting is te zien op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157717857531291

Amsterdam Light Festival

13 december 2015

Het Amsterdam Light Festival, nu alweer voor de vierde keer. Dit keer met als thema: vriendschap. Het Amsterdamse Festival is een beetje de concurrent, maar – wie weet – ook wel een beetje afgekeken van Glow in Eindhoven. Dat laatste is duidelijk meer spectaculair. Maar wat verwacht je ook in de lichtstad en op de bakermat van de gloeilamp? Alleen duurt Glow maar een week en het Amsterdamse festival bijna twee maanden. Dat betekent in Amsterdam minder drukte en de mogelijkheid daarvoor een mooie avond uit te kiezen. Er zijn wandelroutes uitgezet langs de verschillende ‘lichtobjecten’ en alles is zo’n beetje bij ons in de buurt, zodat we zelfs meerdere avonden kunnen kiezen. Het bijzondere aan dit festival is dat er ook speciale vaarroutes zijn uitgezet, die je georganiseerd, maar vooral ook ongeorganiseerd met je eigen bootje kunt varen Vergeleken met Eindhoven vond ik de Amsterdamse versie toch een beetje tegenvallen. Kijk zelf maar of dat ook zo is op: 

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157717923369977

Frankfurt

6 december 2015

Marcel had zijn jaarlijkse zwemtoernooi in Frankfurt. Hij begint zich de laatste te bewegen in het Europese circuitje van gay-zwemverenigingen, die regelmatig toernooien organiseren. Ik ga dan af en toe mee. Soms zit ik een hele dag aan de rand van het zwembad foto’s te maken, maar dat houd je eigenlijk maar een uurtje echt vol. Beter is dan om ook je eigen uurtjes te hebben en de stad te verkennen. Frankfurt is het financiële centrum van Europa en alles in de stad straalt dat uit. Het hoofdkantoor van de ECB zit er. Je kan het niet missen door een knots van een logo dat in het parkje ervoor is aangebracht. Verder zie je ook aan alles dat kerstmis nadert. Het is nog maar begin december. Terwijl Sinterklaas bij ons het land nog niet uit is, is het in Duitsland al volop Weinachten met dito markten vol kerstkitsch, glühwein en bratwurst. Maar ook prachtige sfeerverlichting en mooie architectuur. En zoals overal in Duitsland kan je ook hier lekker gutbürgerlich eten. Al met al toch wel reden voor een bezoekje aan deze stad, zelfs als er geen zwemtoernooi zou zijn. De terugreis ging met Anton, een van Marcel’s zwemvrienden, in de auto langs de Rijn. Hier lagen herinneringen en menig zweetdruppeltje van mijn fietstocht naar Rome, nu alwaar bijna een half jaar geleden. De foto-impressie van het weekendje Frankfurt staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157717936956777

Zuidelijk Flevoland

2 december 2015

Zuidelijk Flevoland: het laatste ingepolderde stuk in het IJsselmeer. Ooit zou het hele IJsselmeer worden ingepolderd, maar hier zal het wel bij blijven, vermoed ik. Het ligt er nu alweer zo’n vijftig jaar. Maar gerekend naar de maatstaven van de natuur, is dat nog nieuw. En dat is ook aan alles te zien, zelfs aan de bossen, die er al vanaf het begin werden aangeplant. Bossen dus, want naast landbouw en ruimte voor wonen moet Zuidelijk Flevoland ook een natuurgebied worden, hoewel sommigen vinden dat aangelegde natuur geen echte natuur is. En ik moet zeggen: oude oerbossen zijn inderdaad een stuk mooier. Maar ja, je moet ergens beginnen. Over een paar honderd jaar dan nog maar eens terugkomen en kijken of het bos er nog steeds zo nieuw uitziet.

Een van de bossen daar is het Knarbos. Tot nu nog nooit van gehoord, maar vandaag hebben we er gewandeld. Ook al is het dus niet bepaald een oerbos, in de tientallen jaren dat het nu bestaat is het toch wel een mooi natuurgebied geworden. En ondanks de grijze – maar gelukkig droge – decemberlucht het aanzien alleszins waard. Door de vele regen van de afgelopen dagen wel veel modder. De bomen die omvallen, laten ze gewoon liggen. Ook dat is natuurbeheer, vinden ze daar tenminste. De gemaakte fotoserie staat op:

https://www.flickr.com/photos/140378231@N02/albums/72157717932266066