Meestal ontvluchten we de stad op Koningsdag. Maar er was geen echt alternatief, zodat we ervoor kozen om toch maar een ‘ommetje’ door de stad te maken. Ondanks de oproepen om niet naar de stad te komen. Maar dat zou natuurlijk gelden voor de niet-Amsterdammers, zo interpreteerden we dat maar even gemakshalve. En eigenlijk viel het op het eerste stukje, in het oostelijk centrum ook nog best mee. Een gezellige boel, prachtig weer en iedereen vermaakte zich opperbest. Het werd niet alleen op straat gevierd, maar vooral ook op het water. Maar vanaf het Rembrandtplein en verder op de Herengracht werd het drukker. Nog steeds een gezellige boel, dat wel, maar ik begon me wel af te vragen of Koningsdag bedoeld was om de verjaardag van de Koninklijke Hoogheid te vieren of om een aanleiding te hebben om eens ‘helemaal los te gaan’.
En ons gezellig ‘ommetje’ op de Herengracht liep vast, want er was geen doorkomen meer aan. Niet echt iets voor de meer claustrofobische aangelegden dus. Zelfs de bootjes op de gracht liepen vast onder een brug. Toen was het voor ons inmiddels wel genoeg en het ommetje werd dus een puzzeltje hoe we een beetje handig zouden kunnen thuiskomen, maar de wat bredere Rozengracht richting Dam bleek nog een beetje begaanbaar. Hoe die ene auto met dat Belgische kenteken en die verbaasde man achter het stuur daar was terechtgekomen en hoe die de stad heeft kunnen verlaten zullen we alleen nooit meer weten. In 2026 toch maar iets voor buiten de stad verzinnen. Maar het fotoserietje is er wel gekomen en staat op:
Dagboek van een camera 
Ha JanMooie vrolijke plaatjes weer. Hoe ga
LikeLike