Dinsdag heb ik eens de rol op me genomen van toeristengids door eigen stad. We hadden Jay uit San Francisco op bezoek en die wil natuurlijk de stad zien. De hele dag dus gewandeld en een mooie gelegenheid weer eens lekker los te gaan met de camera. Weer de nieuwe route over de Dijksgracht met koffie en cheese-cake bij Hannekes Boom. Via de achterkant van het CS met de boot naar de NDSM-werf. Een mooi rafelrandje: Oud havengebied met zeecontainers en verlaten loodsen. Inmiddels in beslag genomen door allerlei hip volk en er is nu ook al een Doubletree-by-Hilton hotel, dus dat is het begin van het einde. En dan weet je wel hoe het er hier over tien jaar uitziet. Aan alles zie je dat de noordkant van het IJ volop in ontwikkeling is. Nu ook de nieuwe fietstunnel onder het CS genomen met mooi Delfts blauw tegelwerk. In de namiddag nog even over de grachtengordel naar het Rijksmuseum, nog net op tijd voor een regenbui. De prachtige dag afgesloten met een gezellig etentje in het EYE met een trots gevoel dat we in deze stad mogen wonen. Voor de uitgebreide fotoserie zie:
Giethoorn. Het is buiten Nederland en zelfs buiten Europa een stuk bekender dan in Nederland zelf. In Amerika staat het in de gidsen als een top-50 bestemming. We hebben deze dagen bezoek uit Amerika, dus wij zondag naar Giethoorn. Zo kom je nog eens ergens, want zelf was ik er nog nooit geweest. Giethoorn is prachtig, vooral op zo’n mooie zonnige dag. Veel groen, mooie oude boerderijen en natuurlijk de bootjes. Zelfs hebben we een rondvaart gemaakt. Mooi, maar het begint wel een tourist trap te worden. Eerst een schelpenmuseum, met schelpen uit de Atlantische Oceaan, maar er zijn nu ook al een paar kunstwinkeltjes in de boerderijen, waar ze dingen verkopen die weinig met Giethoorn te maken hebben.
Bovendien is Giethoorn veel te klein om zoveel toeristen op te vangen en op het water is het inmiddels file-varen. Maar na een latte macchiato (waarvan ze vroeger in Giethoorn nog nooit hadden gehoord) met Belgische wafels konden we verder, via de Weerribben met lunch in Ossenzijl richting Friese meren. Prachtig landschap, met mooie Hollandse luchten. Maar ook zien we dat watersport een echte industrie is geworden met jachten van het grote geld. Via Hindeloopen en Workum langs het IJsselmeer en over de Afsluitdijk met een stop bij het monument terug naar Amsterdam. Rondje IJsselmeer dus, altijd leuk. Ook voor de camera, kijk maar op:
Zaterdag weer eens een stukje van het Floris V-pad gelopen. De dag was zorgvuldig uitgekozen, omdat het eindelijk eens een keer droog zou blijven. Maar toch weer kleine regenbuitjes gehad, veel wind, maar ook wel zonnige momenten en dus ook prachtige Hollandse luchten gezien. Het ging van Schoonhoven naar Streefkerk, grotendeels langs de Lek. Niet de meest belangrijke, maar volgens mij wel de mooiste rivier. Oud Hollands landschap, laag polderland, mooie dijkhuisjes en veel boten. Aan het eind in de verte de skyline van Rotterdam. De fotoserie staat op:
Amsterdam wordt steeds mooier. Vind ik tenminste. Vooral op zo’n onverwacht zonnige middag. Uitzonderingen daargelaten overigens. Met bezoek van buiten de gelegenheid aangegrepen om weer eens een wandeling te maken en al dat moois vast te leggen. Niet over de erg voor de hand liggende grachtengordel, maar nu langs het Scheepvaartmuseum, over het Marineterrein, de Dijksgracht en het Oosterdok. Sinds daar een nieuwe voetgangersbrug ligt is er nu een alleraardigste en fotogenieke nieuwe wandelroute. Even aanleggen bij Hannekes Boom voor een versnapering. Overvol op deze mooie middag. De achterkant van het Centraal Station is ook mooi geworden. Twintig jaar geleden het domein van heroïnehoeren, nu een mooi fietspad en straks een mooie wandelpromenade. En dan de nieuwe stationshal natuurlijk. Al dat moois staat op:
Woensdag met mijn wandelmaat René de volgende etappe gelopen van het Floris V-pad, dat van Amsterdam naar Bergen op Zoom loopt. We waren aangeland in Oudewater en zijn woensdag doorgelopen naar Schoonhoven. Het zou die dag 25 graden worden, dus dat kon in korte broek. Alleen er evenwel niet mee gerekend dat de eerste helft over een smalle onverharde en drassige ‘tiendweg’ zou lopen. Door het groeizame weer van de laatste maand waren de distels, brandnetels en ander onaangenaam struikgewas tot heuphoogte opgeschoten. De hele dag (en avond) dus met een branderig gevoel aan mijn benen rondgelopen. Tiendwegen worden nu nauwelijks meer gebruikt, maar waren vroeger jaag- of trekpaden. En ze beschermden het achtergelegen land tegen wateroverlast. Veel nesten gezien van meerkoeten, maar opvallend was dat veel van die nesten met eieren al waren verlaten. Het tweede stuk ging langs de Vlist. Een mooi watertje met veel kroost, waterlelies, watervogels en kikkers. En bovendien keurig aangeharkte kleine huisjes en boerderijtjes. Een impressie van de wandeling is vastgelegd op:
Onverwacht tripje naar Lelystad. Vooral om in de outlet kleren en schoenen te kopen. Lelystad is eigenlijk het ondergeschoven kindje van Almere. Iets te ver als overloop van Amsterdam en daarom kost het daar ook iets meer moeite om economisch het hoofd boven water te houden. Maar ondanks de (alweer….!) regen toch nog onverwacht mooie plaatjes gezien en geschoten. En als je er dan toch bent kun je net zo goed over de dijk via Enkhuizen naar huis rijden. Aangelegd als afbakening van het Markermeer, maar zo ontstond ook een mooie ontsluiting van de Kop van Noord-Holland en West-Friesland. De geschoten plaatjes staan op:
Zaterdag was er een open dag van de Noord-Zuidlijn. Op straatniveau was de laatste jaren weinig vooruitgang te merken, anders dan het voortdurend heen en weer schuiven van bouwmaterialen. En de afgesloten en geblokkeerde wegen natuurlijk. Nu konden we eens in de stations onder de grond kijken: Centraal Station, Rokin en Vijzelgracht. Een nieuwe wereld ontvouwt zich en nu zie je dat de vooruitgang er wel degelijk is geweest. Heel indrukwekkend en over ruim een jaar gaan hier de treinen rijden na 16 jaar bouwen. Kost een paar cent, maar dan heb je ook wat. Het onder- en bovengronds van de nieuwe lijn staat op:
Vrijdag een bijzonder ommetje gemaakt in Amsterdam langs de Dijksgracht, een laatste rafelrandje in het centrum. Dicht bij huis, maar nog nooit geweest. Niet verwonderlijk, want het ging over het Marineterrein, voorheen ontoegankelijk, maar sinds een jaar is dat voor het publiek te bezoeken, hoewel nu door het Nederlandse voorzitterschap van de EU nog even de thuisbasis van het Europese vergadercircuit. Dat vergaderen moet natuurlijk met een prachtige achtergrond met mooi uitzicht van de andere kant op Scheepvaartmuseum en Nemo. Alleen daarvan geen foto’s meer omdat de batterij van de camera leeg was. Doe ik de volgende keer. Die van vrijdag staan op:
Dinsdag hebben we het Floris V-pad weer eens vervolgd. Nu door het echte groene hart van Nederland, van Woerden naar Oudewater. Hoewel midden tussen de vier grote steden is het hier nog steeds verrassend landelijk, vandaar de benaming ‘groene hart’. Wel verandert het karakter van het gebied heel langzaam in de loop van de tijd: het wordt geleidelijk minder agrarisch en er komt meer recreatie, zoals B&B’s en andere toeristische voorzieningen. Dus ook wordt het wat meer aangeharkt. Af en toe praatjes gemaakt met mensen onderweg, die ondanks de veranderingen toch nog alle alle tijd hebben. Zo hadden we een uitvoerige rondleiding bij een melkveehouder. Ik had door de vroegere logeerpartijen als kind op de boerderij van mijn oom nog iets te veel het beeld in mijn hoofd van een boerderij van vijftig jaar geleden. Toen werd er met de hand gemolken. Nu is dat onmogelijk, want deze melkveehouder produceert 3000 liter per dag en computers registreren per koe en per dag de productie, de voedselinname en zelfs de hoeveel stappen het beest maakt. Leerzaam en leuk dagje dus. En ondanks de matige weersvoorspelling hebben we toch weer veel zon gezien. En foto’s gemaakt natuurlijk, zie:
Een dagje in Den Bosch. De tentoonstelling van Jeroen Bosch is weliswaar afgelopen, maar de stad heeft er nog steeds niet genoeg van. Sterker nog, heel 2016 is in die stad ‘het Jeroen Bosch jaar’. Maar het hoofddoel vandaag was de beklimming van de Sint Jan en de beelden op het dak, die beneden nauwelijks zijn te zien. In de loop der jaren hebben ze door de regen en het beginnende mos een mooie kleur gekregen. Maar ondanks die fraaie kleur is dat natuurlijk ook het begin van het verval, en groeit de noodzaak van het herstel. Zoiets krijg je meestal van een afstand te zien, naar nu je de gelegenheid hebt om het van zo dichtbij te bekijken, krijg je een goed idee hoe moeilijk het onderhoud is van een van de mooiste kathedralen van Nederland is. Daarna in het oude stadhuis een mooie 3D- animatie gezien van het beroemde drieluik van Jeroen Bosch. Voor een foto-impressie zie:
Dagboek van een camera 