Elk jaar in februari begint het te kriebelen. Zouden we al voorzichtige tekenen van het nakende voorjaar kunnen zien? Zouden……, want na al die grijze dagen, was dát misschien nog iets te optimistisch. Maar maandag was er ineens wat zon. Die bestáát dus nog…! Alleen nog niet zo heel uitbundig en bovendien met een koude wind, maar het Vondelpark leek me een mooie plek om eens te bekijken of het voorjaar er inderdaad aan zit te komen. Bovendien had mijn camera ook een soort winterslaap gehad, dus die mocht ook wel eens wakker worden. En ja hoor, het begint eraan te komen, dat voorjaar. Nog wel wat schoorvoetend, maar het begin is er. Nu nog een paar dagen met iets meer zon en een wat minder koude wind en dan zul je nog eens wat zien..! Het was maandag in elk geval genoeg om er een foto-serietje aan te wijden. Een mini-serietje, dat wel. Want zo héél uitbundig was het voorjaar nou ook weer niet. Dat serietje staat op:
De nieuwe zeesluis in IJmuiden is deze week door de koning geopend en in gebruik gesteld. Tijdens de bouw zijn we er verschillende keren geweest, in de hoop dat je vanuit IJmuiden over de sluizen richting het Tata Steel complex kon lopen. Ooit heeft dat gekund, maar de bouwput heeft de toegang jarenlang geblokkeerd. Maar nu schijnt het weer te kunnen en moesten we er dus maar eens gaan kijken. Niet alleen naar de nieuwe sluis, maar ook om de route over de sluizen in (her)gebruik te nemen. De nieuwe sluis schijnt de grootste ter wereld te zijn. Maar de ‘fotogeniekheid’ viel tegen. Tijdens de bouw had je tenminste nog het woud aan bouwkranen, waardoor je de indruk kreeg dat hier wel iets heel spectaculairs zou komen. Maar nu de kranen weg zijn resteert alleen nog maar een grote bak met water.
Wel kon je over een van de sluisdeuren lopen en kreeg je een indruk hoe zo’n enorme deur open en dicht kon schuiven. Maar schepen waren er niet. Tenminste niet in die grote sluis. Want de schepen die er wel waren gebruikten nog gewoon de andere kleinere sluizen, zoals ze dat altijd al deden. De grote sluis is voorbehouden aan de allergrootste schepen, die hier natuurlijk ook niet elke dag komen. Maar de doorgang naar Tata Steel was er wél weer. Hoewel we het einde daarvan niet hebben gehaald, want door de kou kon ik op het laatst met mijn verkleumde vingers de camera bijna niet meer bedienen. Eigenlijk de twee camera’s, want ik had mijn nieuwe tele-compactje ook maar weer eens meegenomen. Dat leverde fraaie vergezichten op want die viezigheid van Tata Steel is toch een stuk fotogenieker dan die grote bak met water.
Nu het fabriekscomplex er nog staat tenminste, want het zou zo maar kunnen dat Tata Steel er over tien jaar niet meer is. Want ‘s-lands grootste vervuiler ligt wat dat betreft toch wel onder vuur. En dan zou er over tien jaar alleen nog maar die grote bak met water te zien zijn. Nou ja, misschien nog wel een fraai aangeharkt park van industrieel erfgoed, omgebouwd tot museum. De bedoeling was een serie over de sluis, maar het is eigenlijk toch meer een Tata-serie geworden, te vinden op:
Bouwen, bouwen, bouwen…! Dat is het mantra dat we zowat dagelijks horen. Eén miljoen woningen moeten er nog tot 2030 komen. Nou, aan Amsterdam zal het niet liggen. Hier worden al jaren complete woonwijken neergezet. Het nieuwste voorbeeld is Overhoeks, op de noordelijke IJ-oever, net achter EYE. Niet zomaar huisjes met tuintjes, maar echte woontorens. Vijfentwintig verdiepingen, iets wat in Rotterdam al jaren heel gewoon is, is nu ook hier niks bijzonders meer. Je ziet de wijk de laatste jaren langzaam groeien vanaf het Centraal Station of als je de pont neemt naar Noord. Maar nog nooit had ik de moeite genomen om er eens een kijkje te nemen. Tot vorige week, toen het ineens een paar dagen niet regende. Twee torens zijn al bewoond, maar twee andere zijn nog niet op hoogte. Behalve die torens is er nog de nodige ‘laagbouw’, maar ook van pakweg tien verdiepingen. Allemaal voor ‘het hogere segment’, zo te zien.
Dat hogere segment zit nu nog tussen opgestapelde bouwmaterialen, maar over een paar jaar zal het er best mooi zijn. En ook zal er nog wel wat groen gaan komen, vermoed ik. Alleen is, als je tenminste niet met de auto wilt, de boot nu nog de enige verbinding met de binnenstad, want de metrohalte is net weer te ver. Dat Overhoeks is niet de enige bouwput. Want ook aan de voorkant van het Centraal Station zijn ze nog lang niet uitgebouwd. Daar wordt al jaren gewerkt aan een enorme fietsenstalling. Dat werd ook wel tijd, want nu de auto goeddeels uit de binnenstad is verdwenen en het fietsen in de stad werd aangemoedigd, is er een groot tekort aan fietsparkeerplaatsen. En is zelfs het parkeren van je fiets een uitdaging geworden. Hoe de skyline en de omgeving van het Centraal Station er vandaag uitziet staat op:
Dagboek van een camera 