Een van de eerste mooie voorjaarsdagen..! Zodanig mooi dat de fiets uit de winterstal is gehaald. Banden oppompen en gaan..! Het voelde als een veulen, dat in de voorjaarswei wordt losgelaten. Hoewel ons echt strenge vorst bespaard is gebleven blijven – ondanks klimaatverandering – de winters naar mijn idee veel te lang duren. Des te aangenamer was dit eerste voorjaarstochtje langs een route die ik in al die jaren geregeld heb gefietst, maar nu toch weer als nieuw aanvoelde. Zo is de wijk rond het metrostation Noord nu wel zo’n beetje voltooid en vanaf het viaduct over het spoor heb je een fraai uitzicht op wat daar in de laatste jaren is neergezet. Het stadsdeel Noord werd in voorbije jaren niet echt voor vol aangezien, maar hoort er nu dus echt bij. Ook de riante villa vlak boven de Ringweg is nu vrijwel klaar. Ze hebben een dikke tien jaar over de bouw gedaan. Je woont er riant, maar ook wel wat eenzaam, tenzij je van weidse en lege landschappen houdt. Nog steeds fascineert me de scherpe overgang tussen de stad en het uitgestrekte polderland, een overgang die met de voltooiing van het noordelijke stadsdeel alleen maar scherper is geworden. Via Landsmeer met wat Zaanse architectuur kom je dan in het Twiske, waar nooit wat verandert en dat er precies zo bij ligt als dertig jaar geleden, toen ik hier kwam wonen. Wat daar en onderweg te zien was, staat op:
Dagboek van een camera 