Nog maar eens een bezoekje aan Rotterdam. Want behalve op doorreis met de trein komen we er niet zo vaak. Ten onrechte, want het is een mooie stad geworden en er is heel wat te zien. Er was niet echt een duidelijk doel, maar als je er eenmaal bent komen de dingen vanzelf op je af, zo blijkt elke keer weer. Er was wel een vaag plan om het schip de ‘ss-Rotterdam’ te bezoeken, maar we lieten open of we dat doel zouden halen, want onderweg zouden we vast wel andere dingen van enige importantie tegenkomen. En dat was dus ook zo ! Als niet-Rotterdammer krijg je de neiging om te blijven hangen rond het station, de Coolsingel, de Markthallen, de Leuvehaven en de Euromast. Maar zo zouden we de ‘ss-Rotterdam’ nooit bereiken.
Zodoende meteen maar met de metro doorgepakt naar metro-station ‘Wilhelminaplein’, aan de voet van de Kop van Zuid. En alleen al dat metro-station was een bezienswaardigheid op zich. De Kop van Zuid heeft in de afgelopen twintig jaar een enorme metamorfose ondergaan, eigenlijk misschien nog wel meer dan de noordelijke oever. Op de Kop van Zuid domineert de hoogbouw, maar met gevarieerde architectuur en met een aangename mix van maritiem erfgoed, met natuurlijk de aanlegplaats voor niet de minste cruise-schepen. We zijn onverwacht beland in het nieuwe Fenix-museum (daarover in een volgend verslagje), maar dat museumbezoek nam zoveel tijd in beslag dat de ‘ss-Rotterdam’ niet meer is bereikt. In plaats daarvan na afloop met de snelle watertaxi naar de Leuvehaven aan de noordelijke oever voor een aangename maaltijd als afscheid van deze prachtige stad. De beelden staan op:
Dagboek van een camera 