Er waren de nodige twijfels, of ik eigenlijk wel zou gaan kijken naar de Sail-in op woensdag. De verwachte 2,3 miljoen bezoekers (weliswaar gemeten over meerdere dagen) en uren stáán in zo’n menigte waren allerminst een aanlokkelijk vooruitzicht. Bovendien, zou je het op TV niet beter kunnen zien? Maar ik heb me laten overtuigen door Marcel en samen met zijn moeder hebben we nota bene een zitplaats op een bankje bij het BIM-muziekgebouw kunnen bemachtigen, waar we de schepen in de bocht bij het Centraal Station op ons konden zien afkomen. Met de hoogbouw rond het station als dankbare fotografische achtergrond. Het voert te ver om te zeggen dat ik van mijn leven nog nooit zoiets moois heb gezien, maar het kómt in de buurt. Niet alleen de spectaculaire tall-ships, maar ook de duizenden kleinere boten en bootjes konden met de intocht meevaren, waardoor het wat mij betreft een fantastisch schouwspel is geworden. Letterlijk en figuurlijk hoogtepunt was aan het einde van de parade nog wel de Peruaanse viermast BAP-Union (115 meter lang en 53 meter hoog), met tientallen matrozen hoog in de masten. De camera maakte overuren en bijgaande fotoserie zeggen meer dan de woorden hier, lijkt me zo. Zie:
Dagboek van een camera 