Amsterdam doet zijn best om bij te dragen aan de uitdaging om in de komende tien jaar in Nederland nog eens honderdduizenden woningen erbij te bouwen. Zo verrijst er in het oostelijk stadsdeel Zeeburg een hele nieuwe wijk: de Sluisbuurt. Niet bepaald huisjes-met-tuintjes, maar flink de hoogte in. Zo staat er al een kolos van 30 verdiepingen, die al gedeeltelijk bewoond is. Straten zijn er alleen nog nauwelijks, dus je woont er nog wel even op het opgespoten zand, maar in de komende jaren zal dat natuurlijk wel veranderen, hopen we dan maar. Ook mogen we hopen dat er de nodige voorzieningen zullen komen. Er wordt gevarieerd gebouwd, met gebruik van kleurige en mooie materialen, zodat het voor de liefhebbers om in de hoogte te wonen, nog best aardig wonen kan zijn. Het uitzicht zal in elk geval adembenemend zijn: over de stad, het Waterland, het Markermeer en in de verte de skyline van Almere.
Hoog wonen heeft alleen ook een nadeel. Ooit woonde ik op de achtste verdieping van een gebouw in Delft, met uitzicht over het Westland. Ik miste daar het contact met de grond en op sombere en bewolkte dagen was er niet veel te zien, behalve een heel groot grijs vlak zonder noemenswaardige tekening daarin. Op de dertigste verdieping zal dat niet veel beter zijn. Maar hoe dan ook, de Sluisbuurt zal het karakter van Zeeburg ongetwijfeld veranderen. En met behoud van de huidige kenmerken, het water, de camping, de woonboten en de bruggen met de kleurige street-art heeft Zeeburg er straks weer een – voor de liefhebbers – mooi stukje stad bij. Over een jaar of zo maar eens terugkomen en kijken hoe het er uit gaat zien. De nog half afgebouwde Sluisbuurt van vandaag staat op:
Dagboek van een camera 