Het Waterland, net ten noorden van Amsterdam. Het begint al als je de twee bruggen over het IJ bent gepasseerd. Nog geen kwartiertje fietsen en je bent buiten de stad, buiten de Randstad zelfs. Het enige wat van de stad nog te zien is, is de skyline in de verte. Bomen zijn hier nauwelijks, dus je ziet alles. Niet alleen Amsterdam, maar ook Purmerend, Zaanstad en heel in de verte Almere. Geen bomen, maar strak weiland, zover het oog reikt. Hier en daar knusse dorpjes, waar de tijd stil lijkt te staan. Lijkt, want hier strijkt de vermoeide Amsterdammer neer, die genoeg heeft van de drukke stad en die hier een optrekje heeft gevonden. Als stadsmensen beperken we ons verblijf tot dat ene zomerse middagje als dit land er op zijn best bij ligt. En keren aan het eind van de dag toch maar weer terug naar de geborgenheid van die drukke stad. Hoe dat Waterland er op dat zomerse middagje uitziet, staat op:
Dagboek van een camera 