Door een ongelukkige val van de fiets eindigde een nog prachtige dag heel wat minder prachtig op de eerstehulppost van het OLVG-ziekenhuis, waar een breuk in mijn schoudergewricht werd geconstateerd. Daardoor zou ik zo’n acht weken ‘uit de running’ zijn. Wat dat in de praktijk betekende, drong in de dagen erna niet alleen fysiek, maar ook mentaal pijnlijk tot me door. Niet alleen werd de actieradius heel klein, ook de beoefening van fotografie kwam onder druk te staan. En dat, nota bene, terwijl het voorjaar in deze maand uitbundig was losgebroken, met normaal gesproken mogelijkheden voor prachtige foto’s. Een van de weinige mogelijkheden om aan de vier muren te ontsnappen was een uitstapje naar Buitenzorg, de volkstuin in Amsterdam-Noord van René, waar het voorjaar ook zou zijn losgebroken. Met de combinatie fiets/boot zou het uitstapje erheen een peulenschilletje zijn, maar nu dat niet kon was Marcel zo aardig om me er met de auto af te zetten en ook weer op te halen. Daar trof ik inderdaad het ontluikende voorjaar aan met de vogels die zich tegoed deden aan het aldaar opgehangen voedsel. Dankbaar onderwerp voor mijn compact-cameraatje, dat ik na enige oefening nog wel met één hand kon bedienen. Al met al leek het net op een middagje Artis en met enig kunst en vliegwerk is het volgende serietje er toch gekomen:
Dagboek van een camera 
Ach Jan toch. W
LikeLike