Het doel was het grote zeilschip dat ineens voor de voorgevel van het Scheepvaartmuseum lag. De masten ervan steken hoog boven de huizen aan de overkant uit en het werd dus tijd om dat eens fotografisch onder handen te nemen. Alleen was het wachten nog op een beetje fatsoenlijk weer, dat maar niet wilde komen. Tot donderdag: weliswaar koud en bewolkt maar tenminste droog. En als je dan toch op pad gaat, kan je net zo goed je eigen woonomgeving nog even in beeld zetten en je nogmaals te realiseren in wat voor een fijne buurt we eigenlijk wonen. Bijgaand serietje poogt daarvan een illustratie te zijn. Alle foto’s, inclusief die van het zeilschip, binnen 500 meter van ons huis. Zie:
Door de Thailand-reis en de verwerking van de grote hoeveelheid foto’s daarvan is de wandeling langs de lichtkunstwerken van het Amsterdam Light Festival een beetje in de verdrukking gekomen. Bovendien was regen in de kerstvakantie en de eerste januari-week vrijwel nooit uitgesloten. Toch maken we elk jaar wel weer die wandeling. Maar zaterdag was het ineens een droge dag en bovendien stond er nog niet eens zo’n héle gure wind, zodat het verantwoord was om er een paar uurtjes voor uit te trekken. En, zoals ook in andere jaren, concluderen we dat het festival ook deze keer toch weer een beetje tegenvalt. Hoewel de belichting van de gebouwen rond het Oosterdok deze keer erg fraai was. Maar er is wat betreft licht en belichting in Amsterdam natuurlijk veel meer te zien dan de lichtobjecten van het festival zelf, zodat de wandeling zoals altijd toch weer de moeite waard was. Hoe Amsterdam er op deze donkere, maar droge januari-avond bij lag, staat op:
Dagboek van een camera 