Na twee weken lang de hele dag rondbanjeren in de hete en brandende zon, gaat het vanaf vandaag in een belangrijk lagere versnelling. We gaan een paar dagen naar Koh Samet, een klein eilandje zo’n twee uur vanaf Bangkok. Zelfs de zon schakelt terug, want we verlaten Bangkok in de stromende regen. Eerst met een auto naar de kustplaats Rayong en dan nog een kwartiertje met een speedboot naar het eiland. Maar bij aankomst is het droog geworden, wel bewolkt maar nog steeds zo’n 30 graden. En dat vonden we eigenlijk ideaal. Op de kaart ziet Koh Samet er overzichtelijk uit en je zou met gemak het hele eiland in een dagje kunnen verkennen.
Zou kunnen, maar dat doen we niet. Want onze actieradius werd nog veel kleiner dan dat toch al kleine eiland. En in die drie dagen wijken we hooguit een paar honderd meter van ons strandhuisje op palen. Ook ons dagprogramma werd dus heel overzichtelijk. Ontbijten, krantje lezen op de tablet, beetje rondhangen, af en toe de zee in, beetje kletsen met andere toeristen, over de rotsen naar een naburig strandje, aan het eind van de middag een cocktail drinken en dan op het strand vers gevangen vis eten. Terwijl op het strand elke avond een vuurwerkshow werd gehouden. En dat ritme hielden we niet alleen drie dagen vol, maar hadden dat naar ons idee nog wel langer kunnen volhouden. En de zon kwam natuurlijk terug. Heerlijke dagen dus. De camera ging ook een beetje met vakantie, maar in die drie dagen is er toch nog wel een ook overzichtelijk fotoserietje gekomen. Zie:
Dagboek van een camera 