Terug naar Bangkok. Die negen uur met de bus doen we maar niet meer, want het landschap onderweg kennen we nu onderhand wel uit ons hoofd. Dus doen we wat iedereen doet: vliegen. Extra leuk, omdat ook weer eens blijkt dat ik mijn in het verleden opgelopen beroepsdeformatie nog niet helemaal heb afgeleerd. Geen wonder ook, na me dertig jaar tegen de luchtvaart te hebben aanbemoeid. Dus wist ik natuurlijk heel zeker, dat Siem Reap een klein en schattig luchthaventje had, even ten noordwesten van het stadscentrum. Waar je nog met een vliegtuigtrap in het vliegtuig stapt. De ligging ervan was nog eens bevestigd door een kaartje dat ons in het hotel was aangereikt.
Maar toch heb ik hier nu een streek laten vallen. Want ik werd al tamelijk onrustig toen ons busje naar de luchthaven tientallen kilometers pal naar het oosten reed. Bleek er inmiddels een hele nieuwe luchthaven aangelegd te zijn, een feit dat ik duidelijk over het hoofd had gezien. Een dikke 40 kilometer en dus veel te ver van het kleine stadje dat Siem Reap nou eenmaal is. En vooral veel te groot voor het handjevol vluchten dat er op een gemiddelde dag wordt afgewerkt. Zelfs groot genoeg voor al het verkeer dat een middelgrote Europese luchthaven kan afwerken. Ontworpen en aangelegd door de Chinezen, met een schitterend en vooral fotogeniek interieur en dus de moeite waard om er een klein fotoserietje aan te wijden. Je kon er van de vloer eten en we namen ruim te tijd om dat spiegelende interieur tot ons te nemen.
We vlogen met Air Asia, zeg maar de EasyJet van Azië, in nog geen drie kwartier naar Bangkok, naar de oude luchthaven Don Mueang. Die ligt relatief dichtbij het centrum, maar is toch in gebruik gebleven, ondanks de aanleg twintig jaar geleden van een veel grotere luchthaven een stuk verderop. Vanaf dat nostalgische Don Mueang ging het gewoon met de stadsbus en de metro naar ons hotel, hetzelfde hotel als waar we in de week ervoor ook al verbleven. Dat voelde dus als thuiskomen, niet alleen in dat hotel, maar ook in de omliggende Silom-buurt. Een indruk van de mega-luchthaven in Siem Reap en de thuiskomst in Bangkok staat op:
Dagboek van een camera 