Zaterdag zijn we dan eindelijk begonnen aan de bezichtiging van de Angkor Wat. Beter gezegd: het hele Angkor Wat complex, want de Angkor Wat betreft eigenlijk maar één tempel van dat hele complex. Onze chauffeur/gids, Kimsath Seng, was zo vriendelijk om ons achteraf een overzicht te verschaffen van alle tempels die we hadden gezien, niet alleen van de namen ervan, maar ook wanneer ze zijn gebouwd, door wie, waarom en ter ere van wie. Zodat we bij thuiskomst, mede met een overzichtelijk kaartje, toch nog in staat waren het een en ander te reconstrueren. Het hele complex is gebouwd tussen de 10e en de 13e eeuw en sommige tempels zijn dus al meer dan 1000 jaar oud.
De meeste tempels zijn gebouwd in opdracht van de toenmalige koningen ter ere van de Hindu-goden of anders wel ter ere van familieleden van die koningen. Zaterdag richten we ons op het gebiedje ten oosten van de Angkor Thom, ooit een ommuurd carré, waarvan nu alleen nog de toegangspoorten overeind staan. De Banteay Kdei en de Ta Phrom zijn wat ons betreft wel de mooiste tempels in dat gebiedje. Vooral mooi, omdat er gedurende honderden jaren niet meer naar is omgekeken en deze tempels vergroeid lijken met de omliggende natuur. Pas vanaf de 19e eeuw lijkt er weer enige belangstelling voor het complex te komen, maar dan heeft de omliggende natuur in al die eeuwen ongestoord zijn werk kunnen doen.
Niet alleen nemen de bouwsels in de loop van de tijd de kleuren aan van de natuur, maar diezelfde natuur blijkt zó sterk, dat ze de tempels in een wurggreep lijken te houden. Het levert surrealistische beelden op. Binnen dat Angkor Thom carré is de Prasat Bayon nog een tempel van belang. Maar toen waren er al zes uur voorbij, raak je verzadigd, en krijgt de Bayon niet meer de aandacht die deze eigenlijk verdient. De Angkor Wat zelf, toch wel de meest prominente in het hele complex, stond ook nog op het programma van vandaag, maar die bewaren we dan maar voor de volgende ochtend. Alles van deze dag staat op:
Dagboek van een camera 