Steden hebben extra sfeer als er een rivier doorheen stroomt. En dat geldt zeker ook voor Bangkok met niet de minste rivier: de Chao Phraya. Breed, druk, tamelijk woelig water en aan de oevers beeldbepalende gebouwen, monumenten en andere alleszins bezienswaardige objecten. Én je kan er een boottocht maken. Het is alleen nog wel een hele kunst om op de goede boot terecht te komen. Er staan allerlei moeilijk te ontwijken jakhalzen aan de oever, die een fijne neus hebben voor toeristen en een onvergetelijke tocht in de aanbieding hebben van omgerekend ongeveer 65 euro. En natuurlijk niets weten van het alternatief: voor nog geen euro, heb je een enkeltje naar Nonthaburi, zo’n 25 kilometer stroomopwaarts, met links en rechts talloze stopplaatsen. En dan nóg moet je uitkijken, want voordat je het weet zit je in een dichte catamaran, die weliswaar heel snel gaat maar door die snelheid raken de ramen bespat, zodat je een fotoserie wel kunt vergeten. Gelukkig hadden we het net op rijd in de gaten: catamaran weer uit, geld terug en een nieuw ticket voor een open boot. Lekker langzaam en anderhalf uur onder de pannen.
De stopplaatsen zijn snel en efficiënt. De meeste passagiers kennen het klappen van de zweep en springen er al af en op, zelfs als de boot nog niet helemaal is aangemeerd en stil ligt Maar passagiers die hulp nodig hebben wordt een helpende hand toegestoken door het personeel, maar ook door andere passagiers. Onderweg zien we hoe er aan, op en in het water wordt geleefd. Alle bouwstijlen zien we voorbij komen. Hier en daar nog primitieve bouwsels op palen in het water van aan elkaar getimmerde planken, maar evengoed glanzende hotelpaleizen, hoge condo’s, tempels en andere gebedshuizen. En van alles ertussenin. Bovendien wordt overal nog druk gebouwd, zodat de aanblik over een jaar vast wel zal zijn veranderd.
Onderweg ook veel aandacht voor het koningshuis. Overal geelkleurige panelen met kitscherige afbeeldingen van de nieuwe koning, die hier een onaantastbare status bezit. Hoewel daar toch wel aanleiding voor zou zijn, is het beslist niet de bedoeling om er in het openbaar kritiek op te leveren. Zelfs in bilaterale gesprekken tussen de Thais onderling wordt dit onderwerp zorgvuldig gemeden. Nonthaburi is een voorstad van Bangkok. Op zich niks bijzonders, maar het ging ons om de reis erheen en niet om het doel. Maar we nemen toch even de tijd om door de hoofdstraat te lopen. Hoewel een voorstad, is het er minstens even druk als in Bangkok en eigenlijk bij nader inzien jammer dat we daar niet iets meer tijd hadden, want we wilden voor het donker terug zijn in Bangkok. Maar de fotoserie van het onderweg zijn is er gekomen. Zie:
Dagboek van een camera 