Een weekend weg met Marcel en zijn ouders. Deze keer naar Simpelveld. Niet dat daar nou zo veel te zien was, maar daar stond toevallig het vakantiehuisje dat we hadden gehuurd. Het ging ons om Zuid-Limburg, een veelzijdige regio, waar je dus met gemak ruim twee dagen kunt doorbrengen. Een bezoek aan de grotten onder de Sint Pietersberg bijvoorbeeld. Ontstaan door de eeuwenlange mergelwinning en inmiddels ligt er een uitgestrekt labyrint van gangen en tunnels van ruim 60 kilometer lengte. We hebben daar een rondleiding met drie zaklantaarns op batterijen, want er is geen verlichting. Ons wordt dan ook uitdrukkelijk op het hart gedrukt bij de groep te blijven en beslist niet een zijpad in te slaan, want je verdwaalt onherroepelijk en kunt niet worden teruggevonden, want er is nergens licht en al helemaal geen telefoonbereik. En áls je al wordt gevonden, is het waarschijnlijk niet meer op tijd.
De grotten zijn onder meer gebruikt als schuilplaats tijdens oorlogen en zelfs voor het creëren van wat je kunstwerken zou kunnen noemen. Het heeft in de Tweede Wereldoorlog gediend als schuilplaats voor Rembrandts Nachtwacht. Met de bedoeling van de Duitsers om als roofkunst te worden meegenomen naar Duitsland, maar dat is dus niet gelukt. De terugweg naar Simpelveld liep door de Voerstreek. Sowieso een prachtige streek, maar het toetje vond ik toch wel de klim vanuit Gemmenich naar het Drielandenpunt. Zoete herinneringen aan die keren dat ik daar heb gefietst. Wat haarspeldbochten door een bos, een heel rustige weg en dan ineens is er na een bocht naar links een parkeerterrein met bussen en de kermis van het Drielandenpunt. Maar vanaf een uitkijktoren overzie je de regio en zie je dat Vaals eigenlijk een voorstad van Aken is. De indruk van de dag staat op:
Dagboek van een camera 