Aan Amsterdam zal het niet liggen, mocht over een jaar of tien blijken dat er in Nederland toch te weinig woningen zijn gebouwd. Want hier worden nog hele woonwijken uit de grond gestampt. Want zelfs binnen de Ring blijkt nog behoorlijk wat ruimte op voormalige industrie- en haventerreinen om in de grote woonbehoefte te voorzien. Cruquius is zo’n nieuwe woonwijk ten oosten van het centrum aan de oever van het Amsterdam-Rijnkanaal. Huisjes-met-tuintjes staan hier alleen niet. Wel appartementencomplexen van vijf tot tien verdiepingen, met op de penthouses grote terrassen met dito prijskaartjes. Er is met mooie en hoogwaardige materialen gebouwd en het ziet er prachtig uit tegen de strakblauwe lucht die er zaterdag was. Waar mogelijk is nog wat industrieel erfgoed bewaard rond het voormalige Ketelhuis en de vroegere oliefabrieken. Allemaal in kleurstellingen die mooi harmoniëren met de nieuwbouw erom heen.
Aan de oever van het kanaal spreken we een vrouw die een jaar geleden uit het centrum hierheen is verhuisd. Maar ze heeft heimwee naar het centrum. Het ziet er hier prachtig uit, vond ze, dat wel. Maar het is ook heel stil, tegelijkertijd dus ook heel saai en ’s avonds kan je er een kanon afschieten. Ze was dus al weer op zoek naar iets anders. Gelukkig had ze gehuurd, dus ze kon zo weer weg. Helemaal af is Cruquius alleen nog niet. Op de noordpunt staan alleen nog de damwanden van iets dat er nog moet komen. Natuurlijk nog meer woningen, maar er zijn vage plannen voor ‘iets cultureels’, hoewel ze de ‘business case’ voor dat culturele nog niet rond kunnen krijgen. Dat zou te maken hebben met de toch wel wat afgelegen ligging van die noordpunt. Aan de overkant van het kanaal zie je alweer de volgende woonwijk verrijzen: de Sluisbuurt. Hier komt de échte hoogbouw en er staat al een wooncomplex van meer dan dertig verdiepingen. Daar gaan we volgend jaar maar eens kijken en er foto’s maken. De foto’s van Cruquius staan op:
Dagboek van een camera 