De Canal Parade is zaterdag voor inmiddels de 27e keer gehouden. Je hoort wel eens uit kritische monden: “elk jaar hetzelfde”. Eigenlijk is dat ook wel zo, maar elk jaar is het toch ook wel weer een buitengewoon feestelijk gebeuren, waar honderdduizenden mensen op af komen. En hoewel een beetje stad elk jaar wel een Gay Parade door zijn straten organiseert is die in Amsterdam uniek, omdat die over het water voert. Toch verandert het karakter van de parade af en toe. In de eerste jaren was er bijvoorbeeld veel bloot te zien, maar door de kritiek daarop zijn er wat dat betreft regels gekomen. Gaandeweg werd het wel commerciëler, en waren er meer boten, met bakken vol dansende mensen, van grote bedrijven, die daarmee wilden laten zien dat ook zij een beleid van diversiteit hadden. Ook daarop kwam kritiek, en de laatste jaren is het aantal commerciële boten toch weer wat minder geworden.
We wonen wat betreft de Canal Parade nu op een A-locatie, want de stoet komt sinds 2017 vlak langs ons huis. Marcel stond samen met zijn Gay Swim Amsterdam op een van de boten en ik had me met René met stoeltjes en koelbox langs de route genesteld, waar we al snel gezelschap kregen van allerlei voor ons onbekende mensen uit Hengelo en Heerlen, die er kennelijk een lange treinreis voor over hadden gehad. Natuurlijk zijn er foto’s gemaakt. Die spreken voor zich, lijkt me zo, en zijn te zien op:
Dagboek van een camera 