Wat ooit de Gay Pride was, heet nu Amsterdam Pride. Onder meer om recht te doen aan de vele identiteitsvarianten en de evenzovele grijze gebieden daartussenin. Ooit was het onbetwiste hoogtepunt de Canal Parade, maar nu is er ook de Pride Walk op de zaterdag daarvoor. Moet je voor deelname aan die botenparade diep in de buidel tasten, aan de Pride Walk, die van het Amstelveld naar het Vondelpark loopt, kan iedereen meedoen, ook zonder diepe buidel. De bedoeling was om tijdens die Pride Walk op te komen voor emancipatie van LHBTI’ers, maar al op het Amstelveld bleken er nog veel meer, ook politieke issues te zijn, waarvoor je kunt opkomen, en waardoor ik me begon af te vragen wat ik daar eigenlijk nog deed. Maar de gezelligheid gaf toch de doorslag, zodat ik de tocht naar het Vondelpark braaf heb voltooid. En foto’s gemaakt natuurlijk.
Een ander nieuw hoogtepunt in de Amsterdam Pride is de Senior Pride op de Nieuwmarkt op donderdag. Een muziekfestival, een mengeling van Amsterdamse en Jordanese volksliedjes en meezingers uit de 60’er jaren, dat vooral ouderen moest aanspreken. Alleen waren de beste plaatsen gereserveerd voor de bewoners van de Flesseman, een verzorgingstehuis aan de Nieuwmarkt. Heel nobel natuurlijk, maar slechts vanaf een handjevol overige plaatsen had je nog een redelijk zicht op het podium en de rest moest maar staan of zich anderszins zien te vermaken. Wat overigens prima lukte, want de gezelligheid stond voorop en de Nieuwmarkt is daarvoor het perfecte decor. Toch nog maar een verbeterpuntje: de Senior Pride hoeft echt geen Andre Rieu spektakel te worden, maar enkele grote schermen met geluidsversterking verder van het podium zouden niet misstaan, zodat het in de komende jaren nog gezelliger kan worden. Een impressie van de Pride Walk en Senior Pride staat op:
Dagboek van een camera 