De eerste dag van de lente..! Het zou bovendien de mooiste dag van de week worden, zonnig, al best wel warm, met alleen in het uiterste noorden mogelijk wat lichte motregen. Ver genoeg weg om dáár geen last van te hebben. Je moest dus wel hele goede argumenten verzinnen om – voor het eerst dit jaar – niet weer eens een uitstapje met de fiets buiten Amsterdam te organiseren. Nog niet al te ambitieus, maar met een klein tochtje richting het Twiske zou je toch dat lentegevoel moeten kunnen proeven. Alleen…, de zon kwam niet, het bleef fris en bovendien was er vrijwel de hele weg die lichte motregen, die alleen voor het uiterste noorden was beloofd. Maar ja, als je eenmaal op de fiets zit, ga je ook niet zo snel terug, in de hoop en zelfs optimistische verwachting dat de regen vast wel zou ophouden, wat alleen niet gebeurde.
Maar als je je verlies eenmaal genomen hebt, blijkt er onderweg toch genoeg te zien te zijn, ondanks dat we er in de afgelopen jaren al talloze malen zijn langs gekomen. Al was het maar het telkens weer veranderde stadsbeeld. Want het ligt zo te zien niet aan Amsterdam dat er in Nederland te weinig woningen worden gebouwd. Want in ‘Noord’, dat er eigenlijk nooit écht bij hoorde, is inmiddels een heel nieuwe stad verrezen en ze zijn er bovendien nog lang niet uitgebouwd. En als je eenmaal de Ringweg bent gepasseerd, heb je zelfs de Randstad achter je gelaten en opent zich het vlakke polderland, waar ondanks de afwezige zon het voorjaar toch echt in aantocht is. Zodoende is er toch een fotoserie gekomen, te zien op:
Dagboek van een camera 